"Dochody z majątku powiatu" są klasycznym przykładem dochodów własnych jednostki samorządu terytorialnego. Obejmują one wpływy uzyskiwane dzięki posiadaniu i gospodarowaniu mieniem powiatu, np. z najmu lub dzierżawy nieruchomości, odpłatnego korzystania ze składników majątkowych czy sprzedaży mienia. Tego typu wpływy są bezpośrednio związane z majątkiem należącym do powiatu, więc co do zasady są planowane i realizowane w budżecie powiatu jako dochody własne.
Odpowiedź "cła" jest nieprawidłowa, ponieważ cło to danina związana z obrotem towarowym z zagranicą i stanowi typowy dochód pobierany na poziomie państwa, a nie powiatu. Uczniowie często mylą tu ogólne pojęcie "dochody publiczne" z "dochodami własnymi powiatu".
Odpowiedź "wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych mających siedzibę na terenie powiatu" jest myląca: samo położenie/siedziba podmiotu na terenie powiatu nie oznacza automatycznie, że jego zysk zasila budżet powiatu jako dochód własny. W praktyce powiat opiera się na zdefiniowanych kategoriach dochodów własnych (m.in. majątkowych), a nie na domniemaniu "lokalności" zysku przedsiębiorstwa.
Odpowiedź "wpływy z podatku akcyzowego od przedsiębiorców mających siedzibę na terenie powiatu" także jest błędna. Akcyza jest podatkiem państwowym, a jej pobór i redystrybucja nie zależą od tego, gdzie przedsiębiorca ma siedzibę w rozumieniu "dochodu własnego powiatu". Częsty błąd polega na przenoszeniu intuicji: "podatki płacone lokalnie zasilają lokalny budżet", co nie jest ogólną regułą.
Na egzaminie warto zapamiętać wskazówkę: jeśli odpowiedź dotyczy mienia powiatu (majątku), jest bardzo prawdopodobne, że chodzi o dochody własne; natomiast terminy kojarzone z granicą państwa lub podatkami centralnymi (cło, akcyza) zwykle nie są dochodami własnymi powiatu.
