Zużycie ekonomiczne (w praktyce często rozumiane jako "przestarzałość" rozwiązania) dotyczy sytuacji, w której urządzenie może być nawet sprawne lub możliwe do utrzymania w sprawności, ale przestaje być użyteczne z punktu widzenia ekonomii i organizacji produkcji. Kluczową przyczyną jest postęp techniczny: pojawiają się maszyny nowsze, bardziej wydajne, bezpieczniejsze, energooszczędne, łatwiejsze w serwisie lub spełniające nowe wymagania jakościowe.
Dlatego odpowiedź "staje się bezużyteczne w wyniku postępu technicznego" jest poprawna: opisuje utratę przydatności wynikającą nie z uszkodzenia, lecz z tego, że technologia poszła do przodu i dotychczasowe urządzenie nie zapewnia już oczekiwanych parametrów albo nie jest racjonalne w utrzymaniu.
Pozostałe odpowiedzi nie opisują zużycia ekonomicznego:
- "jest w trakcie modernizacji" – modernizacja to działanie mające podnieść parametry lub funkcjonalność urządzenia. Sam fakt modernizacji nie jest definicją zużycia ekonomicznego; przeciwnie, bywa reakcją na ryzyko przestarzałości.
- "uległo awarii, ale naprawa jest opłacalna" – awaria i opłacalna naprawa odnoszą się do stanu technicznego oraz kosztów przywrócenia sprawności. Jeśli naprawa jest opłacalna, zwykle nie ma przesłanki, by uznać urządzenie za ekonomicznie "bezużyteczne" z powodu postępu technicznego.
- "jest w trakcie remontu" – remont to odtworzenie sprawności/cech użytkowych. Jest elementem typowej eksploatacji i nie stanowi kryterium zużycia ekonomicznego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się motyw "postępu technicznego", "przestarzałości" lub "braku sensu dalszego użytkowania mimo możliwości naprawy", najczęściej chodzi o zużycie ekonomiczne. Gdy mowa o usterkach, remontach i naprawach – zwykle dotyczy to zużycia technicznego lub bieżącej obsługi.
