Zużyte chłodziwo w postaci emulsji wodno-olejowej po pracy w obrabiarce zmienia swoje właściwości: może zawierać zanieczyszczenia stałe (opiłki, ścier), produkty degradacji, domieszki olejów obcych oraz zanieczyszczenia biologiczne. Z tego powodu należy je traktować jako odpad eksploatacyjny, a nie jako materiał do dalszego "zagospodarowania" w warsztacie.
Poprawne postępowanie polega na czasowym składowaniu w wyznaczonym miejscu (w praktyce: w szczelnych, odpowiednio dobranych pojemnikach, w strefie przeznaczonej do odpadów), a następnie przekazaniu do firmy, która ma uprawnienia do odbioru i unieszkodliwiania/utylizacji takich odpadów. Takie działanie ogranicza ryzyko wycieków, skażenia środowiska oraz narażenia pracowników na kontakt ze zużytym medium.
Odpowiedź o "przelaniu przez gęste sito i stosowaniu do konserwacji narzędzi pomiarowych" jest błędna, bo filtracja mechaniczna nie przywraca jakości emulsji i nie usuwa wielu zanieczyszczeń; dodatkowo narzędzia pomiarowe wymagają czystych, przeznaczonych do tego środków, aby nie pogorszyć dokładności i nie powodować korozji.
Odpowiedź o "wykorzystaniu jako środek konserwujący prowadnice" także jest błędna: przepracowana emulsja nie jest typowym środkiem smarnym/konserwującym, może sprzyjać korozji i zanieczyszczać układy maszyny, a jej skład jest niekontrolowany.
Odpowiedź o "zastosowaniu do obróbki cieplno-chemicznej" jest nietrafna, ponieważ takie procesy wymagają ściśle dobranych mediów technologicznych o określonych parametrach. Zużyte chłodziwo nie spełnia tych wymagań i jego użycie zwiększa ryzyko wad procesu oraz zagrożeń dla ludzi i środowiska.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się "przekazanie firmie utylizującej/odbierającej" oraz "magazynowanie w wyznaczonym miejscu", to zwykle jest to właściwy kierunek dla odpadów eksploatacyjnych w warsztacie.
