Zwarcie transformatora to stan pracy/awarii, w którym jedno uzwojenie jest podłączone do źródła napięcia, a drugie uzwojenie ma zwarte zaciski. W praktyce oznacza to, że na wyjściu (uzwojeniu wtórnym) zamiast obciążenia występuje połączenie o bardzo małej impedancji.
To rozróżnienie jest kluczowe: samo "zwarcie" nie jest tylko informacją o połączeniu przewodów, ale o warunkach, w których po podaniu napięcia transformator może pobierać znacznie zwiększony prąd (ograniczany głównie impedancją rozproszenia i rezystancją uzwojeń). Z tego powodu zwarcie jest stanem niepożądanym w eksploatacji, a jednocześnie bywa wykorzystywane kontrolnie w próbie zwarcia wykonywanej w ściśle określonych warunkach.
Odpowiedź "żadne z uzwojeń nie jest podłączone do zacisków sieci elektrycznej" opisuje stan odłączenia (brak zasilania), a nie zwarcie. Odpowiedź o tym, że "wszystkie uzwojenia są podłączone do zacisków sieci, mimo to na zaciskach brak napięcia" jest wewnętrznie nieprecyzyjna: brak napięcia na zaciskach może wynikać z wielu przyczyn (błąd pomiaru, zadziałanie zabezpieczeń, uszkodzenie), ale nie definiuje zwarcia transformatora. Odpowiedź "przewód zabezpieczający i neutralny jest połączony ze sobą" dotyczy zagadnień instalacyjnych (N–PE) i ochrony przeciwporażeniowej, nie jest definicją zwarcia uzwojeń transformatora.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o stany pracy transformatora szukaj warunku "zasilane uzwojenie + zwarcie na drugim uzwojeniu". Sama informacja o braku napięcia lub o połączeniach ochronnych nie opisuje zwarcia uzwojeń.
