KWALIFIKACJA MOT2 + MOT5 + MOT6 - CZERWIEC 2010

W klasycznym układzie napędowym (silnik → sprzęgło → skrzynia biegów → wał napędowy → most napędowy) zwiększenie momentu obrotowego na kołach uzyskuje się dzięki działaniu przełożenia. Elementem odpowiadającym za przełożenie w końcowym etapie przeniesienia napędu jest przekładnia główna, nazywana też przełożeniem końcowym. Zasada jest prosta: przy (w przybliżeniu) zachowaniu mocy i z uwzględnieniem strat, zmniejszenie prędkości obrotowej na wyjściu przekładni powoduje wzrost momentu.

Dlatego odpowiedź "przekładni głównej." jest poprawna: to ona realizuje dodatkowe przełożenie między wałem napędowym a mechanizmem różnicowym/półosiami, co podnosi moment dostępny do napędu kół.

Pozostałe propozycje są typowymi "pułapkami":

• "sprzęgła." – sprzęgło nie służy do stałego zwiększania momentu poprzez przełożenie. Jego zadaniem jest rozłączanie i płynne łączenie napędu oraz tłumienie drgań. Może chwilowo wpływać na odczuwalne przenoszenie momentu (poślizg), ale nie jest to "zwiększanie momentu" w sensie mechanicznym przełożenia.
• "mechanizmu różnicowego." – mechanizm różnicowy przede wszystkim rozdziela moment na dwa koła osi i umożliwia im różne prędkości obrotowe w zakręcie. Sam z siebie nie jest traktowany jako element, którego podstawową funkcją jest zwiększanie momentu przez przełożenie (to rola przekładni głównej).
• "wału napędowego." – wał napędowy przenosi moment i prędkość obrotową na odległość. Nie wprowadza przełożenia (pomijając zjawiska niepożądane jak ugięcia czy straty), więc nie zwiększa momentu.

Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawia się "zwiększenie momentu" bez obliczeń, zwykle chodzi o element zmieniający przełożenie (przekładnia), a nie o elementy łączące lub rozdzielające napęd.