Aby obliczyć maksymalną odległość, trzeba połączyć limity czasu jazdy z prostym rachunkiem drogi.
1) Jaki czas jazdy przyjmujemy?
W załodze dwuosobowej kierowcy mogą się zmieniać, a gdy jeden prowadzi, drugi pozostaje w pojeździe i nie prowadzi. Przy założeniu, że obaj kierowcy korzystają z wydłużonego czasu jazdy, każdy z nich może prowadzić do 10 godzin. Oznacza to, że maksymalny łączny czas prowadzenia pojazdu przez załogę w rozpatrywanym okresie wynosi 10 h + 10 h = 20 h.
2) Obliczenie drogi
Korzystamy ze wzoru: droga = prędkość × czas.
Średnia prędkość wynosi 75 km/h, a maksymalny czas jazdy to 20 h, więc:
75 km/h × 20 h = 1500 km.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 1200 km odpowiada 16 godzinom jazdy (1200/75 = 16). To zaniżenie czasu – typowe, gdy ktoś nie uwzględnia pełnego potencjału załogi dwuosobowej albo myli zasady przerw i odpoczynku z samym czasem prowadzenia.
- 675 km odpowiada 9 godzinom jazdy (675/75 = 9). To wynik charakterystyczny dla limitu dziennego w pojedynczej obsadzie bez wydłużenia, więc ignoruje informację o załodze dwuosobowej i o wydłużeniu czasu jazdy.
- 1800 km wymagałoby 24 godzin jazdy (1800/75 = 24). To błąd wynikający z utożsamienia "doby" z możliwością ciągłej jazdy przez 24 h, co jest sprzeczne z ograniczeniami czasu jazdy oraz koniecznością przerw i odpoczynku.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal maksymalny czas jazdy z przepisów i założeń (załoga, wydłużenie), a dopiero potem licz kilometry. Odwrotna kolejność często prowadzi do przyjęcia "intuicyjnych" 24 h i błędnego wyniku.
