W tej sytuacji Zofia jest dłużnikiem głównym, a Adam i Anna są poręczycielami. Sens poręczenia polega na tym, że do spłaty tego samego długu "dochodzi" dodatkowa osoba (lub osoby), od których wierzyciel może dochodzić świadczenia.
Odpowiedź "Od Zofii, Adama i Anny łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna." jest właściwa, bo opisuje typowy skutek poręczenia w obrocie: wierzyciel ma swobodę wyboru, od kogo będzie dochodził zapłaty. Może skierować żądanie do dłużnika głównego, do jednego poręczyciela albo do obu poręczycieli, a nawet do wszystkich jednocześnie. Dla wierzyciela liczy się to, aby doszło do pełnego zaspokojenia; gdy dług zostanie spłacony, roszczenie wygasa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Wyłącznie od Zofii oraz jednego z poręczycieli według wyboru banku." – ogranicza bank, sugerując, że nie może żądać od wszystkich lub od obu poręczycieli. Takie ograniczenie nie wynika z istoty poręczenia ujętego jako dodatkowa odpowiedzialność za ten sam dług.
- "Wyłącznie od Zofii." – przeczy funkcji poręczenia. Gdyby bank mógł żądać tylko od dłużnika głównego, poręczenie nie dawałoby realnego zabezpieczenia.
- "Od obu poręczycieli pod warunkiem, że egzekucja wobec Zofii okaże się bezskuteczna, a w umowie takiego warunku nie zastrzeżono." – wprowadza warunek "najpierw bezskuteczna egzekucja", który jest typowym błędem wynikającym z mylenia różnych konstrukcji prawnych. Taki warunek musiałby wynikać z konkretnych postanowień umowy albo szczególnej regulacji; nie powinno się go domyślać.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się poręczenie, rozważ, czy wierzyciel może wybrać dłużnika do zapłaty. Zwykle prawidłowa odpowiedź opisuje możliwość żądania od jednego, kilku lub wszystkich zobowiązanych.
