W IPv4 zapis 192.200.200.5/26 oznacza, że pierwsze 26 bitów to część sieci, a pozostałe bity to część hosta.
Krok 1: policz liczbę adresów w podsieci.
Skoro prefiks to /26, to bitów hosta jest 32−26 = 6. Liczba wszystkich adresów w takiej podsieci wynosi 26 = 64.
Krok 2: wyznacz adresy nieużyteczne dla urządzeń.
W typowej podsieci IPv4 nie można przypisać urządzeniom:
- adresu sieci (wszystkie bity hosta = 0),
- adresu rozgłoszeniowego (wszystkie bity hosta = 1).
To oznacza, że z 64 adresów odpadają 2, więc pozostaje 62 użyteczne adresy hostów.Krok 3: uwzględnij, że jeden adres hosta jest już zajęty.
Pytanie mówi: "Adres interfejsu rutera to 192.200.200.5/26. Ile jeszcze urządzeń może pracować w tej podsieci?". Interfejs rutera jest jednym z urządzeń w tej podsieci i zajmuje jeden z użytecznych adresów. Zatem liczba jeszcze możliwych urządzeń to 62 − 1 = 61.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 62 – to liczba użytecznych adresów hostów w /26, ale nie uwzględnia faktu, że jeden adres jest już wykorzystany przez ruter.
- 63 – to błąd wynikający z odjęcia tylko 1 adresu (np. pominięcie adresu sieci lub rozgłoszeniowego), co jest nieprawidłowe w standardowej podsieci IPv4.
- 64 – to liczba wszystkich adresów w podsieci /26, ale zawiera adres sieci i adres rozgłoszeniowy, których nie przypisuje się hostom.
W praktyce takie zadania sprawdzają umiejętność szybkiego planowania adresacji: najpierw liczysz pulę hostów dla prefiksu, a potem odejmujesz adresy już zajęte przez urządzenia infrastruktury (rutery, serwery, itp.).
