Analiza makroekonomiczna koncentruje się na zjawiskach i procesach zachodzących w gospodarce jako całości. Oznacza to, że przedmiotem badania są wielkości agregatowe, które opisują ogólną kondycję ekonomiczną kraju (lub innego dużego obszaru). W praktyce do takich wskaźników zalicza się m.in. tempo wzrostu gospodarczego, poziom inflacji czy stopę bezrobocia. Z tego powodu poprawne jest wskazanie, że analiza makroekonomiczna obejmuje badanie i ocenę wskaźników dotyczących "funkcjonowania całej gospodarki".
Odpowiedź "sytuacji finansowej przedsiębiorstwa" jest typowa dla analizy finansowej lub mikroekonomicznej, gdzie punktem odniesienia jest jednostka gospodarcza (firma) i jej wyniki, koszty, rentowność czy płynność. To inny poziom analizy niż makro.
Odpowiedź "działalności instytucji państwowych" jest zbyt wąska: instytucje publiczne stanowią jedynie część gospodarki. Makroekonomia może badać sektor publiczny (np. wydatki państwa), ale nie ogranicza się wyłącznie do instytucji państwowych.
Odpowiedź "organizacji i metod produkcji w przedsiębiorstwie" dotyczy zarządzania operacyjnego, technologii i organizacji produkcji, czyli zagadnień typowo mikro (poziom firmy), a nie makro.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się sformułowania typu "cała gospodarka", "kraj", "poziom ogólny", zwykle chodzi o makroekonomię; jeśli "przedsiębiorstwo", "firma", "koszty jednostkowe" – o mikroekonomię lub analizę finansową.
