KWALIFIKACJA INF2 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 10.
Analiza wyświetlonych przez program danych, pozwala stwierdzić, że
Ilustracja przedstawia zrzut ekranu z programu do zarządzania partycjami dyskowymi, prawdopodobnie GParted lub podobnego
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna jest odpowiedź "partycja wymiany zajmuje 2 GiB", ponieważ z danych wyświetlonych przez program można bezpośrednio odczytać rozmiar obszaru swap. Pozostałe stwierdzenia dotyczą liczby dysków, wielkości partycji rozszerzonej lub rodzaju partycji i nie wynikają z przedstawionego zestawienia w taki sposób jak rozmiar swap.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu należy zinterpretować dane o dyskach i partycjach pokazane przez narzędzie systemowe. Odpowiedź "partycja wymiany zajmuje 2 GiB" jest poprawna, ponieważ w typowych zestawieniach administracyjnych (np. listach partycji/urządzeń blokowych) obszar wymiany jest oznaczony jako swap, a jego rozmiar jest podany wprost w jednostkach (często GiB). Tę informację da się odczytać bez dodatkowych założeń.

Stwierdzenie "zamontowano trzy dyski twarde oznaczone sda1, sda2 oraz sda3" jest błędne, bo nazwy w formacie "sda1/sda2/sda3" standardowo odnoszą się do partycji na jednym urządzeniu, a nie do trzech osobnych dysków. W praktyce dyski mają oznaczenia typu "sda", "sdb" itd., a dopiero cyfry wskazują kolejne partycje.

Odpowiedź "partycja rozszerzona ma wielkość 24,79 GiB" dotyczy konkretnej wartości, która musiałaby być jednoznacznie widoczna przy partycji oznaczonej jako rozszerzona. Jeżeli na wydruku nie ma takiej pozycji albo wartość dotyczy innego typu partycji, wniosek jest nieuprawniony.

Stwierdzenie "jeden dysk twardy został podzielony na 6 partycji podstawowych" jest typową pułapką: nawet gdy widać wiele wpisów partycji, nie oznacza to automatycznie, że wszystkie są podstawowe. W zależności od schematu partycjonowania mogą wystąpić partycje logiczne wewnątrz rozszerzonej. Poprawna interpretacja wymaga rozróżnienia typów partycji, a nie tylko zliczenia pozycji.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozdzielaj pojęcia "dysk" i "partycja", zwracaj uwagę na jednostki (GiB) oraz na kolumnę/oznaczenie typu partycji (np. swap, rozszerzona, logiczna).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Partycja wymiany (swap) to obszar dysku używany jako rozszerzenie pamięci RAM. System może przenosić tam rzadziej używane dane, gdy brakuje RAM lub do specyficznych mechanizmów zarządzania pamięcią. Swap nie zastępuje RAM wydajnościowo, ale pomaga stabilności systemu.
Swap zwykle jest opisany typem "swap" lub ma wskazany system plików jako swap. W narzędziach listujących urządzenia blokowe pojawia się jako osobna partycja z rozmiarem, czasem też z informacją, czy jest aktywna. Najważniejsze jest znalezienie typu/roli partycji.
GiB to jednostka binarna (230 bajtów), a GB to jednostka dziesiętna (109 bajtów). Część narzędzi i producentów używa GB, a część GiB, co daje różne wartości liczbowe dla "tego samego" rozmiaru. Na egzaminie trzeba czytać dokładnie jednostkę w wydruku.
Najczęściej "sda" oznacza całe urządzenie (dysk), a "sda1", "sda2" itd. oznaczają partycje na tym dysku. Cyfra na końcu nazwy to silna wskazówka, że to partycja. W pytaniach egzaminacyjnych mylenie tych nazw jest częstym źródłem błędów.
Partycja rozszerzona to specjalny typ partycji pozwalający utworzyć więcej partycji niż limit podstawowych w starszych schematach partycjonowania. Wewnątrz partycji rozszerzonej tworzy się partycje logiczne. Na wydruku zwykle widać zarówno wpis partycji rozszerzonej, jak i partycje logiczne w jej obrębie.
Najczęstsze pomyłki to: uznanie partycji za osobne dyski, zignorowanie jednostek (GiB/GB), zliczanie wszystkich wpisów jako "podstawowe", oraz nieuwzględnienie, że partycje logiczne mogą być zagnieżdżone w rozszerzonej. Pomaga czytanie kolumn: typ, rozmiar i nazwa.
Nie. Swap może być zarówno osobną partycją, jak i plikiem wymiany. Z punktu widzenia działania systemu oba rozwiązania spełniają podobną rolę, ale różnią się zarządzaniem i typową konfiguracją. W zadaniach egzaminacyjnych trzeba sprawdzić, czy wydruk dotyczy partycji czy pliku.
Zwiększenie swap bywa pomocne, gdy system ma mało RAM, uruchamia wiele procesów lub gdy potrzebne są mechanizmy wykorzystujące swap. Nie jest to jednak "lek na wszystko": duży swap nie zastąpi RAM pod względem szybkości. Decyzję podejmuje się na podstawie obserwacji użycia pamięci i stabilności.
Najczęściej sprawdzane są: liczba i typ partycji (podstawowa/rozszerzona/logiczna), obecność i rozmiar swap, oznaczenia urządzeń, oraz poprawne odczytywanie rozmiarów z narzędzi administracyjnych. Warto umieć wyciągnąć wniosek z tabeli bez dopowiadania brakujących danych.
Najbezpieczniej ćwiczyć na maszynie wirtualnej lub na dodatkowym, testowym dysku. Można tworzyć i usuwać partycje w środowisku testowym, a potem porównywać wyniki w różnych narzędziach. Kluczowe jest zrozumienie, co oznacza każdy wpis: urządzenie, partycja i jej rola.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 60% zdających egzamin. średnie

Eksperci podkreślają: "Poprawna jest odpowiedź "partycja wymiany zajmuje 2 GiB", ponieważ z danych wyświetlonych przez program można bezpośrednio odczytać rozmiar obszaru swap."

Źródła:

  • man7.org — util-linux: fdisk(8) manual page, https://man7.org/linux/man-pages/man8/fdisk.8.html (dostęp: 2026-02-27)
  • man7.org — util-linux: swapon(8) manual page, https://man7.org/linux/man-pages/man8/swapon.8.html (dostęp: 2026-02-27)
  • man7.org — util-linux: lsblk(8) manual page, https://man7.org/linux/man-pages/man8/lsblk.8.html (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Dokumentacja narzędzi do zarządzania dyskami w systemach Linux (man pages)
  • Materiały dydaktyczne o typach partycji i schematach partycjonowania
  • Ćwiczenia praktyczne: odczyt informacji o partycjach i swap na maszynie wirtualnej

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego