Tablica partycji określa, jak na dysku są zapisane informacje o partycjach (ich położeniu, rozmiarze i typie). W praktyce najczęściej spotkasz dwa schematy: MBR (starszy) oraz GPT (nowszy, zalecany dla współczesnych komputerów).
Dysk o pojemności 3 TB przekracza typowy limit schematu MBR. Limit ten wynika z tego, że MBR korzysta z ograniczonego sposobu adresowania przestrzeni dyskowej (w efekcie praktycznym daje to granicę około 2 TB przy standardowych rozmiarach sektorów). Gdy taki dysk zostanie zainicjalizowany jako MBR, część pojemności może być niewykorzystana lub niewidoczna w narzędziach systemowych.
Schemat GPT został zaprojektowany tak, aby obsługiwać bardzo duże dyski i nowoczesne środowiska uruchomieniowe. Dzięki innemu formatowi metadanych i adresowaniu pozwala tworzyć partycje na dyskach większych niż 2 TB, więc dla 3 TB jest poprawnym wyborem.
- Dlaczego "GPT" jest poprawne? Bo umożliwia partycjonowanie i wykorzystanie pełnej pojemności dysków większych niż 2 TB.
- Dlaczego "MBR" jest niepoprawne? Bo przy dużych pojemnościach napotkasz limit i nie uzyskasz poprawnie partycji 3 TB w ramach MBR.
- Dlaczego "LBA" jest niepoprawne? LBA to sposób adresowania bloków/sektorów, a nie nazwa schematu tablicy partycji wybieranego przy inicjalizacji dysku.
- Dlaczego "DRM" jest niepoprawne? DRM nie jest standardowym typem tablicy partycji dla dysków; w informatyce oznacza zwykle mechanizmy ochrony treści, a nie schemat partycjonowania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się pojemność wyraźnie większa niż 2 TB, w większości typowych scenariuszy administracyjnych właściwą odpowiedzią jest GPT. Jeśli pytanie dotyczy uruchamiania systemu, warto też kojarzyć powiązanie GPT z UEFI, ale samo pytanie dotyczy wyłącznie wyboru tablicy partycji.
