Hortikuloterapia polega na wykorzystaniu kontaktu z roślinami i aktywności ogrodniczych (np. pielęgnacja kwiatów, sadzenie, przesadzanie, podlewanie) jako narzędzia wspierającego dobrostan psychiczny oraz aktywizację. Jeżeli podopieczna interesuje się kwiatami, taka forma zajęć jest najbardziej spójna z jej pasją, a jednocześnie może wzmacniać poczucie sprawczości, rutynę dnia i motywację do działania.
Odpowiedź "z talasoterapii" jest nieadekwatna, bo talasoterapia odnosi się do oddziaływań związanych z morzem (środowisko morskie, klimat, woda morska), a nie do pielęgnacji roślin. Odpowiedź "z chromoterapii" również nie pasuje, ponieważ chromoterapia bazuje na wpływie barw/światła i nie jest bezpośrednio związana z kwiatami jako obiektem pielęgnacji (kwiaty mogą mieć kolory, ale sednem hobby jest uprawa i opieka nad roślinami). Z kolei "z silwoterapii" dotyczy oddziaływań środowiska leśnego i przebywania w lesie; to aktywność przyrodnicza, lecz innego typu niż ogrodnictwo i pielęgnacja kwiatów.
W praktyce asystent powinien dobierać działania do zainteresowań i możliwości podopiecznej, proponując bezpieczne zadania o odpowiedniej trudności (np. dobór roślin łatwych w pielęgnacji, praca w krótkich odcinkach czasu, narzędzia ergonomiczne). Taki dobór zwiększa szansę na regularne uczestnictwo i realne korzyści funkcjonalne oraz emocjonalne.
