Pilling (często opisywany po polsku jako mechacenie lub kulkowanie) to zjawisko powstawania na powierzchni tkaniny małych zmechaceń i kulek z włókien. Pojawia się przede wszystkim wskutek tarcia w trakcie użytkowania (np. na rękawach, w okolicach bioder, pod paskiem, pod szelkami torebki). Efekt jest widoczny gołym okiem i powoduje, że materiał wygląda na "zużyty" mimo że może nadal zachowywać swoje parametry użytkowe.
Dlatego badanie odporności tkaniny na pilling zalicza się do oceny właściwości estetycznych – opisuje ono, jak długo tkanina utrzyma pożądany wygląd powierzchni podczas eksploatacji.
- Estetycznych – poprawnie, bo wynik badania mówi o skłonności powierzchni do mechacenia i pogorszenia wyglądu.
- Higienicznych – nie, właściwości higieniczne dotyczą m.in. przewiewności, chłonności wilgoci, komfortu cieplnego czy wpływu na skórę. Pilling nie jest typowym wskaźnikiem "higieny" materiału.
- Konfekcyjnych – nie, właściwości konfekcyjne odnoszą się do zachowania tkaniny w procesie szycia i przygotowania wyrobu (np. układalność, podatność na rozciąganie podczas krojenia, strzępienie krawędzi, stabilność wymiarowa w obróbce). Pilling dotyczy głównie etapu użytkowania i wyglądu powierzchni.
- Wytrzymałościowych – nie w tym znaczeniu. Choć pilling bywa związany z tarciem, to jego ocena nie mierzy typowej wytrzymałości (np. na rozciąganie czy rozdarcie). Materiał może "wytrzymywać" mechanicznie, a jednocześnie szybko się mechacić, co obniża walory wizualne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawiają się hasła dotyczące wyglądu powierzchni (mechacenie, zmechacenia, kulki, zaciągnięcia, połyskowanie), najczęściej chodzi o ocenę estetyczną. Jeśli pojawiają się hasła o komforcie dla skóry i wymianie ciepła/wilgoci, wtedy to zwykle właściwości higieniczne.
