Wiskozymetr Englera należy do wiskozymetrów wypływowych. W tego typu metodach nie mierzy się bezpośrednio siły tarcia wewnętrznego w jednostkach bezwzględnych, lecz czas wypływu określonej objętości cieczy przez znormalizowany otwór w zdefiniowanej temperaturze.
W treści zadania podano dwa pomiary: czas wypływu 200 cm3 ropy naftowej w 20°C oraz czas wypływu takiej samej objętości wody destylowanej (również w tych samych warunkach). To kluczowy element: porównanie próbki z cieczą odniesienia (wodą) oznacza, że otrzymujemy wielkość typu "względna", czyli opartą o iloraz czasów (tpróbki/twody).
Dlatego poprawne jest wskazanie "lepkości względnej": wynik nie jest podany jako wartość lepkości w jednostkach bezwzględnych (np. Pa·s), tylko jako porównanie do wody.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Gęstości względnej" nie wyznacza się z czasu wypływu. Gęstość (i jej postać względna) dotyczy relacji masy do objętości albo porównania gęstości dwóch cieczy; do tego używa się innych metod (np. areometrów, piknometru, densymetru), a nie pomiaru czasu wypływu.
- "Lepkości dynamicznej" to lepkość bezwzględna, która w ujęciu fizycznym łączy naprężenie ścinające z gradientem prędkości. W praktyce laboratoryjnej może być wyznaczana metodami pozwalającymi przeliczyć wynik na jednostki SI, ale opis w pytaniu wskazuje na metodę porównawczą (względną), a nie bezpośrednią wartość dynamiczną.
- "Napięcia powierzchniowego" nie mierzy się poprzez czas wypływu ściśle odmierzanej objętości przez otwór. Do napięcia powierzchniowego stosuje się metody kroplowe lub pierścieniowe/płytkowe, gdzie analizuje się zjawiska na granicy faz.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie procedury pojawia się woda destylowana jako ciecz odniesienia i porównanie dwóch czasów dla tej samej objętości w tej samej temperaturze, najczęściej chodzi o wielkość względną (porównawczą), a nie o parametr w jednostkach bezwzględnych.