Stoły koncentracyjne należą do urządzeń stosowanych w wzbogacaniu grawitacyjnym. Oznacza to, że rozdział ziaren następuje przede wszystkim dzięki różnicom gęstości (oraz kształtu i wielkości ziaren) i odpowiednio wytworzonemu ruchowi warstwy materiału na powierzchni roboczej stołu. W przeciwieństwie do procesów takich jak flotacja, w typowym opisie pracy stołu koncentracyjnego nie kluczową rolą są odczynniki "zbierające".
Dlatego odpowiedź "mała wydajność jednostkowa wynosząca od 0,10 do 0,15 Mg/h/m2" pasuje do charakterystyki stołów: są one urządzeniami o ograniczonej przepustowości w przeliczeniu na jednostkę powierzchni, co ma bezpośrednie znaczenie przy doborze liczby stołów lub wymaganej powierzchni roboczej dla danej zdolności przerobowej.
Pozostałe propozycje są mylące z typowych powodów:
- "małe zużycie odczynników zbierających…" – sugeruje proces odczynnikowy. Wzbogacanie grawitacyjne zasadniczo nie opiera się na odczynnikach zbierających jako kluczowym czynniku rozdziału, więc takie sformułowanie kieruje w stronę flotacji.
- "duże zużycie odczynników zbierających…" – ten sam błąd, tylko w wersji z większymi wartościami; dodatkowo często uruchamia heurystykę, że "większa liczba" jest bardziej wiarygodna.
- "duża wydajność jednostkowa wynosząca od 10 do 15 Mg/h/m2" – to typowy "wabik liczbowy". Przy stołach koncentracyjnych kluczowym ograniczeniem jest praca na warstwie materiału na ograniczonej powierzchni, więc bardzo duże wydajności jednostkowe są podejrzane w kontekście tej metody.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się odczynniki, sprawdź, czy pytanie nie dotyczy przypadkiem flotacji. Jeśli mowa o m2 powierzchni i parametrach pracy stołu, zwykle chodzi o wydajność jednostkową urządzenia grawitacyjnego.
