Format PNG (Portable Network Graphics) jest formatem rastrowym, powszechnie używanym w aplikacjach i na stronach WWW. Jego rozpoznawalną właściwością jest bezstratna kompresja – oznacza to, że po zapisaniu i ponownym odczycie obraz nie traci informacji (w przeciwieństwie do typowej, stratnej kompresji JPEG).
Dlaczego "bezstratna kompresja" pasuje do PNG? PNG został zaprojektowany tak, aby efektywnie kompresować obrazy, zwłaszcza takie jak grafiki interfejsu, ikony, zrzuty ekranu czy ilustracje z ostrymi krawędziami, zachowując przy tym pełną wierność pikseli.
Pozostałe propozycje są mylące:
- "Obsługa animacji" – klasyczny standard PNG dotyczy pojedynczych obrazów. W praktyce spotyka się animowane pliki z rozszerzeniem .png w wariancie APNG, ale to rozszerzenie/odmiana, a nie podstawowa cecha samego PNG w sensie najczęściej uczonym na egzaminach porównawczych (PNG vs GIF vs JPEG).
- "Brak obsługi kanału alfa" – jest odwrotnie: PNG jest znany z obsługi przezroczystości (kanału alfa), co czyni go użytecznym przy ikonach i elementach UI na różnych tłach.
- "Reprezentacja grafiki wektorowej" – PNG przechowuje piksele (raster). Grafikę wektorową opisuje się zwykle krzywymi i kształtami, co jest charakterystyczne dla formatów takich jak SVG.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy cech formatów WWW, skojarz PNG z "bezstratnie + przezroczystość", JPEG z "stratnie + zdjęcia", a SVG z "wektor".
