Na mapach tematycznych (w tym na mapie glebowo-rolniczej) kluczowa jest legenda, ponieważ identyczny znak graficzny (np. cyfra) może w różnych typach map oznaczać coś innego. W mapie glebowo-rolniczej cyfry umieszczane w obrębie wydzielonych obszarów (konturów) służą do kodowania informacji o klasyfikacji glebowo-rolniczej, czyli m.in. o kompleksie przydatności rolniczej.
Odpowiedź "kompleks przydatności rolniczej" jest właściwa, ponieważ odnosi się do tematycznej treści tej mapy: oceny i przypisania gruntów do kompleksów/klas przydatności rolniczej. To jest właśnie informacja, którą typowo koduje się krótkimi oznaczeniami (często liczbowymi), aby dało się ją czytelnie umieścić na mapie.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi elementami opisu konturu, ale nie muszą być kodowane pojedynczą cyfrą w ten sposób:
- "numer konturu" – to informacja identyfikacyjna; na wielu mapach ewidencyjnych i roboczych numeracja obiektów jest spotykana, jednak w mapie glebowo-rolniczej sama cyfra w polu konturu najczęściej nie pełni roli identyfikatora obiektu, tylko kodu treści tematycznej.
- "powierzchnię konturu" – powierzchnia jest wartością liczbową, zwykle podawaną z jednostką lub w zestawieniach/tabelach. Pojedyncza cyfra bez jednostek i bez kontekstu zapisu nie jest typowym sposobem prezentacji powierzchni.
- "rodzaj użytku" – rodzaje użytków rolnych oznacza się zwykle symbolami/literami lub innym kodowaniem niż pojedyncza cyfra; dodatkowo na mapie glebowo-rolniczej nacisk jest na klasyfikację glebową i przydatność rolniczą.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze oceniaj, czy dana odpowiedź dotyczy tematu mapy (tu: gleby i przydatność rolnicza), czy tylko ogólnej geometrii/identyfikacji obiektu (numer, powierzchnia). To pozwala uniknąć przenoszenia nawyków z innych map (np. ewidencyjnych) na mapę tematyczną.
