KWALIFIKACJA MEC5 - CZERWIEC 2017

Czujnik zegarowy jest przyrządem do pomiaru porównawczego małych przemieszczeń (zmian położenia końcówki pomiarowej). W praktyce warsztatowej wykorzystuje się go przede wszystkim do sprawdzania odchyłek kształtu i położenia elementów, czyli do kontroli geometrii.

Odpowiedź "sprawdzania kształtu geometrycznego elementu" jest poprawna, ponieważ czujnik zegarowy pozwala wykrywać i oceniać m.in.:

• bicie promieniowe i osiowe (np. wałów, tarcz),
• współosiowość i niewspółosiowość po montażu,
• równoległość, prostopadłość, płaskość (w kontroli ustawienia detalu na płycie lub w uchwycie),
• różnice wysokości/odchyłki ustawienia w trakcie montażu zespołów.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:

• "pomiaru chropowatości" – chropowatość to cecha mikrogeometrii powierzchni i mierzy się ją profilometrem/chropowatościomierzem. Czujnik zegarowy nie jest przeznaczony do rejestracji profilu nierówności w tej skali i nie podaje parametrów typu Ra/Rz.
• "powiększania obrazu małych przedmiotów" – powiększanie obrazu to funkcja przyrządów optycznych (lupa, mikroskop warsztatowy). Czujnik zegarowy wskazuje wychylenie wskazówki na tarczy, a nie tworzy powiększonego obrazu detalu.
• "pomiaru kąta" – do pomiaru kąta stosuje się np. kątomierze, przymiary kątowe czy urządzenia optyczne. Czujnik może być pomocniczo użyty w ustawieniach, ale sam w sobie nie jest kątomierzem i nie daje bezpośredniego wyniku w stopniach.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się czujnik zegarowy, najczęściej chodzi o bicie, współosiowość albo ogólnie kontrolę geometrii w montażu i ustawianiu elementów maszyn.