KWALIFIKACJA CHM5 - CZERWIEC 2017

Opisane skutki wskazują na eutrofizację, czyli wzrost żyzności wód spowodowany nadmiernym dopływem biogenów (głównie związków azotu i fosforu). W warunkach eutrofizacji rośnie produkcja pierwotna i często pojawiają się zakwity glonów/sinic.

Mechanizm prowadzący do podanych objawów jest typowy:

• Pogorszenie warunków świetlnych i spadek przezroczystości wynikają ze wzrostu ilości zawiesin biologicznych (fitoplanktonu) oraz materii organicznej w toni wodnej.
• Po zakończeniu zakwitu znaczna część biomasy obumiera i ulega rozkładowi. Jeśli rozkład zachodzi intensywnie, zużywa duże ilości tlenu rozpuszczonego.
• W efekcie pojawia się deficyt tlenowy, szczególnie w warstwach przydennych i w okresach stagnacji (np. latem przy silnym uwarstwieniu).
• Gdy tlenu brakuje, rozkład tlenowy materii organicznej zostaje ograniczony, a procesy beztlenowe mogą się nasilać, pogarszając jakość wody.

Pozostałe odpowiedzi nie pasują do zestawu skutków z pytania:

• "Dystrofizacji" nie opisuje typowego scenariusza zakwitu związanego z dopływem biogenów; kojarzy się raczej ze specyficznymi, zwykle humusowymi wodami o niskiej przejrzystości z innych przyczyn niż masowy rozwój fitoplanktonu.
• "Nitryfikacji" to proces mikrobiologicznego utleniania związków azotu (wymaga tlenu), ale sama w sobie nie tłumaczy jednocześnie spadku przezroczystości i pogorszenia warunków świetlnych typowych dla zakwitów.
• "Asymilacji" to ogólne wbudowywanie związków nieorganicznych w materię organiczną przez organizmy; pojęcie jest zbyt szerokie i nie stanowi nazwy zjawiska prowadzącego do kompleksu skutków opisanych w pytaniu.

W praktyce technika ochrony środowiska rozpoznanie eutrofizacji łączy się z analizą wskaźników takich jak przezroczystość (np. krążek Secchiego), tlen rozpuszczony, stężenia biogenów oraz obserwacje zakwitów.