Dieta Dukana jest zwykle opisywana jako dieta wysokobiałkowa (z dużym udziałem produktów białkowych), w której w różnych etapach ogranicza się inne makroskładniki. Z perspektywy ogólnej zasady żywieniowej kojarzonej z tym modelem, kluczowe jest zmniejszenie udziału produktów węglowodanowych (zwłaszcza tych bogatych w cukry i skrobię) oraz ograniczanie tłuszczów poprzez dobór chudszych surowców i technik obróbki.
Odpowiedź "węglowodanowych i tłuszczowych" najlepiej oddaje ideę tej diety jako podejścia, w którym dominują produkty białkowe, a węglowodany są istotnie redukowane, natomiast tłuszcz bywa ograniczany w praktyce doboru asortymentu (np. chude mięsa, nabiał o obniżonej zawartości tłuszczu).
Pozostałe odpowiedzi są nietrafne z typowych powodów:
- Warianty z "wodą" mylą zalecenia zdrowego stylu życia (nawodnienie) z restrykcją żywieniową. Woda nie jest "produktem" eliminowanym w dietach redukcyjnych; przeciwnie, prawidłowe nawodnienie jest zwykle zalecane.
- Wariant "tłuszczowych i białkowych" jest sprzeczny z istotą diety wysokobiałkowej: białko stanowi w niej podstawę jadłospisu, więc nie jest głównym składnikiem ograniczanym.
Dla kucharza praktyczna umiejętność polega na tym, by rozumieć, które grupy produktów dominują w danym modelu żywienia: w dietach wysokobiałkowych rośnie rola mięsa, ryb, jaj i nabiału, a maleje rola pieczywa, makaronów, ryżu, kasz, ziemniaków i słodyczy. Warto też pamiętać, że restrykcyjne diety mogą budzić kontrowersje zdrowotne, więc w gastronomii najbezpieczniej jest opierać się na rzetelnych zasadach żywienia i jasnej informacji dla gościa o składzie potraw.
