KWALIFIKACJA MEP3 - WRZESIEŃ 2015

Prezbiopia (tzw. "starczowzroczność") wynika głównie z fizjologicznego spadku zdolności akomodacji oka wraz z wiekiem. W praktyce oznacza to, że pacjent zaczyna widzieć gorzej z bliska i potrzebuje dodatkowej mocy "do czytania". Rozwiązaniem są soczewki, które umożliwiają ostre widzenie na więcej niż jedną odległość, czyli soczewki wieloogniskowe. Do tej grupy zalicza się m.in. soczewki dwuogniskowe oraz progresywne (wieloogniskowe o płynnej zmianie mocy).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do korekcji prezbiopii?

• Soczewki pryzmatyczne nie służą do "dodania mocy do bliży", tylko do zmiany kierunku biegu promieni i kompensacji określonych zaburzeń widzenia obuocznego (np. gdy potrzebne jest odciążenie fuzji). Mogą poprawiać komfort w wybranych sytuacjach, ale nie są standardową korekcją samej prezbiopii.
• Soczewki lentikularne to konstrukcje specjalne, stosowane przede wszystkim przy bardzo dużych mocach (aby zmniejszyć masę i grubość soczewki oraz poprawić estetykę). Nie są typowym wyborem "z definicji" do prezbiopii; o ich doborze decyduje wielkość wady i względy konstrukcyjne.
• Soczewki Fresnela (w praktyce często w formie cienkich nakładek) kojarzy się głównie z zastosowaniami pryzmatycznymi lub specjalnymi rozwiązaniami, a nie z klasyczną korekcją dodatku do bliży w prezbiopii.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się prezbiopia, szukaj odpowiedzi związanych z "bliżą" i koniecznością uzyskania różnych mocy optycznych dla różnych odległości. To kieruje w stronę rozwiązań wieloogniskowych, a nie pryzmatów czy konstrukcji redukujących grubość soczewki.