Koszty bezpośrednie w przedsiębiorstwie produkcyjnym to koszty, które można wprost przypisać do wytworzenia konkretnego produktu (albo partii produktu) lub realizacji określonego zlecenia. Kluczowe kryterium brzmi: czy da się wiarygodnie i bez dużych uproszczeń wskazać, ile danego kosztu "weszło" w dany wyrób.
Zużycie materiałów w produkcji spełnia to kryterium: materiały są pobierane do produkcji, a ich zużycie można ewidencjonować i przypisać do produktu (np. według norm zużycia, kart rozchodu, zleceń produkcyjnych). Dlatego jest to typowy przykład kosztu bezpośredniego.
Pozostałe odpowiedzi opisują koszty, które zwykle mają charakter pośredni:
- Koszty ogólne zarządu – dotyczą kierowania całym przedsiębiorstwem (administracja, zarządzanie, obsługa ogólna). Nie da się ich przypisać do jednego produktu bez stosowania kluczy podziałowych.
- Wynagrodzenie magazyniera – magazyn obsługuje wiele materiałów i wyrobów, a jego praca wspiera różne procesy. Zwykle nie można tego kosztu przypisać bezpośrednio do konkretnej jednostki produktu, więc traktuje się go jako koszt pośredni.
- Koszty reklamy – są związane ze sprzedażą i budowaniem popytu, a nie z wytwarzaniem konkretnego produktu. W rachunku kosztów często klasyfikuje się je jako koszty sprzedaży (pośrednie).
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: materiał zużyty w produkcji jest klasycznym kosztem bezpośrednim, a administracja, magazyn i reklama zazwyczaj tworzą koszty pośrednie, rozliczane na produkty dopiero poprzez odpowiednie narzuty/klucze.
