W produkcji jednostkowej (pojedyncze sztuki lub bardzo małe partie) zwykle nie opłaca się kupować i utrzymywać obrabiarek silnie wyspecjalizowanych, jeśli będą wykorzystywane sporadycznie. Najczęściej wygrywa rozwiązanie, które:
- zapewnia wystarczającą możliwość wykonania zadania (tu: nacinanie uzębień),
- jest uniwersalne i pozwala realizować wiele innych operacji skrawania,
- ma niższy koszt zakupu i wdrożenia oraz krótszy czas organizacji stanowiska.
Odpowiedź "frezarki uniwersalnej z podzielnicą" spełnia te warunki: podzielnica umożliwia podział kątowy i indeksowanie, dzięki czemu można wykonać uzębienie przy zastosowaniu klasycznych zabiegów frezowania. Jednocześnie frezarka uniwersalna może być użyta do wielu innych prac (rowki, płaszczyzny, wpusty, proste operacje kształtowe), co jest istotne przy małej liczbie zleceń.
Odpowiedzi "dłutownicy Fellowsa" oraz "dłutownicy Maaga" wskazują obrabiarki kojarzone z obróbką uzębień, ale z punktu widzenia ekonomiki produkcji jednostkowej są typowo bardziej specjalistyczne. Ich zakup bywa trudny do uzasadnienia, gdy zapotrzebowanie na uzębienia jest sporadyczne, a maszyna nie będzie wystarczająco obciążona innymi pracami.
Odpowiedź "frezarki pionowej ze stołem magnetycznym" jest nieadekwatna funkcjonalnie: stół magnetyczny jest osprzętem mocującym typowym m.in. dla obróbki elementów ferromagnetycznych o odpowiednich kształtach, ale sam w sobie nie rozwiązuje problemu podziału kątowego i geometrii uzębień. W tym zadaniu kluczowy jest osprzęt do podziału (podzielnica), a nie rodzaj stołu do mocowania.
Na egzaminie warto pamiętać zasadę: produkcja jednostkowa = preferencja dla rozwiązań uniwersalnych i łatwych do przezbrojenia, o ile zapewniają wymaganą możliwość wykonania detalu.
