W układzie sieciowym IT punkt neutralny jest izolowany od ziemi lub uziemiony przez dużą impedancję. Z tego powodu pierwsze zwarcie doziemne powoduje zwykle jedynie niewielki prąd doziemny, a zasilanie zazwyczaj nie jest automatycznie wyłączane.
Dlatego ocena skuteczności ochrony przeciwporażeniowej przy dotyku pośrednim (dotyk dostępnej części przewodzącej, która znalazła się pod napięciem wskutek uszkodzenia) w układzie IT opiera się na sprawdzeniu, czy napięcie dotykowe nie przekroczy wartości bezpiecznej. W praktyce weryfikuje się to warunkiem zależnym od rezystancji uziemienia oraz prądu pierwszego doziemienia, zapisywanym jako: Ra × Id ≤ 50 V (warunki normalne) albo Ra × Id ≤ 25 V (warunki szczególne).
Z tego wynika, że aby móc ocenić spełnienie warunku, trzeba znać Ra, czyli rezystancję związaną z uziemieniem ochronnym (suma rezystancji uziomu ochronnego i przewodu ochronnego). Stąd poprawny jest pomiar "rezystancji uziomu ochronnego" jako kluczowego składnika Ra.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "impedancji pętli zwarciowej" – to typowy pomiar w układach, w których skuteczność ochrony wiąże się z szybkim wyłączeniem przy zwarciu (często TN). W IT przy pierwszym doziemieniu mechanizm jest inny, a pętla zwarciowa nie jest podstawą tej oceny.
- "rezystancji izolacji stanowiska" – w układzie IT stosuje się monitoring stanu izolacji (IMD/UKSI) do wykrycia pierwszego uszkodzenia, ale nie jest to pomiar służący bezpośrednio do potwierdzenia warunku Ra × Id dotyczącego napięcia dotykowego.
- "czasu wyłączania" – w IT przy pierwszym doziemieniu z reguły nie wymaga się natychmiastowego samoczynnego wyłączenia; liczy się szybkie wykrycie (IMD/UKSI) i usunięcie uszkodzenia zanim wystąpi drugie doziemienie.
W praktyce (np. w instalacjach wymagających ciągłości zasilania) poprawna diagnostyka łączy: monitoring izolacji do wykrywania uszkodzeń oraz pomiary uziemienia w ramach sprawdzeń okresowych.
