W mieszaninie nasion grochu i owsa kluczowa jest różnica kształtu: groch ma ziarna zwykle bardziej kuliste, a owies wydłużone. Do takiej separacji stosuje się tryjer, czyli sortownik cylindryczny/bębnowy z gniazdami (wgłębieniami). Podczas obrotu cylindra ziarna o odpowiednim kształcie i wymiarach (np. kuliste) wpadają do gniazd i są odprowadzane inną drogą, a pozostałe ziarna przesuwają się dalej, co umożliwia rozdział gatunków.
Odpowiedź "tryjer." jest więc właściwa, bo wykorzystuje dokładnie tę cechę fizyczną, która odróżnia groch od owsa w praktyce czyszczenia materiału siewnego.
Pozostałe propozycje dotyczą innych funkcji lub innych kryteriów rozdziału:
- "żmijkę." (przenośnik ślimakowy) stosuje się do transportu materiałów sypkich. Urządzenie przemieszcza ziarno, ale nie realizuje celowego sortowania wg kształtu, więc nie rozwiązuje problemu domieszki owsa w grochu.
- "wialnię." wykorzystuje strumień powietrza do oddzielania zanieczyszczeń lżejszych (plewy, kurz) lub do wstępnego czyszczenia. Przy grochu i owsie różnice aerodynamiczne nie są głównym, pewnym kryterium rozdziału gatunków.
- "płótniarkę." stosuje się do rozdziału na podstawie tarcia i szorstkości powierzchni (zachowania nasion na powierzchniach roboczych). To inne kryterium niż kształt i zwykle nie jest podstawowym wyborem do oddzielenia grochu od owsa.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę doboru: kształt → tryjer, lekkość/pyły → wialnia, tarcie/szorstkość → płótniarka, a transport → żmijka.
