Pogłębianie otworów to operacja obróbki skrawaniem wykonywana zwykle po wcześniejszym wykonaniu otworu. Jej celem jest przygotowanie gniazda (np. pod łeb śruby walcowej) albo pogłębienia stożkowego/fazy (np. pod łeb śruby stożkowej), ewentualnie usunięcie zadziorów na krawędzi otworu.
Do tej operacji stosuje się pogłębiacze. Narzędzia te rozpoznaje się po tym, że ich część skrawająca jest przystosowana do obróbki wejścia otworu: ma odpowiedni kąt stożka lub kształt walcowy i zwykle kilka ostrzy skrawających zapewniających równą powierzchnię gniazda. W wielu wykonaniach spotyka się także element prowadzący (pilot), który stabilizuje pracę w już wykonanym otworze.
Odpowiedź wskazująca narzędzie przedstawione jako pogłębiacz jest poprawna, bo tylko taki typ narzędzia służy bezpośrednio do pogłębiania (wykonywania gniazd/faz) w otworach.
Pozostałe typowe pomyłki w takim zadaniu wynikają z podobieństwa narzędzi do obróbki otworów:
- Wiertło służy głównie do wykonywania otworu od zera (usuwania materiału w głąb), a nie do kształtowania gniazda przy wlocie.
- Rozwiertak jest przeznaczony do dokładnego wykańczania średnicy otworu (poprawa dokładności i chropowatości na całej długości), a nie do robienia pogłębienia przy wejściu.
- Gwintownik wykonuje gwint wewnętrzny; jego geometria i zastosowanie są inne niż w przypadku pogłębiacza.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "pogłębianie", szukaj narzędzia, które tworzy gniazdo lub fazę przy krawędzi otworu, a nie narzędzia do wiercenia, rozwiercania czy gwintowania.
