Pt100 to platynowy czujnik rezystancyjny temperatury (RTD). Jego działanie opiera się na zjawisku, że rezystancja metalu (tu: platyny) rośnie wraz ze wzrostem temperatury. Oznaczenie "100" odnosi się do rezystancji czujnika wynoszącej 100 Ω w temperaturze 0°C, a standaryzowana charakterystyka jest opisana w normie IEC 60751.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "temperatury": w praktyce mechatronik wykorzystuje Pt100 do monitorowania i regulacji temperatury w maszynach, układach HVAC, piecach czy procesach technologicznych. Sygnał z Pt100 trafia zwykle do wejścia pomiarowego sterownika PLC lub do przetwornika (np. na 4–20 mA), a dla ograniczenia błędów często stosuje się połączenie 3-przewodowe (kompensacja rezystancji przewodów).
Odpowiedź "ciśnienia" jest niepoprawna, bo ciśnienie mierzy się czujnikami ciśnienia (np. piezorezystancyjnymi), które dają sygnał elektryczny proporcjonalny do ciśnienia, ale sam element Pt100 nie jest do tego przeznaczony. Odpowiedź "objętości" jest błędna, ponieważ objętość mierzy się metodami geometrycznymi lub pośrednio (np. z przepływu i czasu), a nie czujnikiem RTD. Odpowiedź "napięcia elektrycznego" też jest błędna: Pt100 nie jest woltomierzem; w torze pomiarowym mierzy się zwykle jego rezystancję (lub spadek napięcia na elemencie w określonym układzie pomiarowym), aby wyznaczyć temperaturę.
Typowe pomyłki na egzaminie to mylenie Pt100 z termoparą (inna zasada działania) oraz Pt100 z Pt1000 (inna rezystancja znamionowa). Warto zapamiętać: Pt = platyna, a Pt100 = standardowy czujnik temperatury RTD.
