W pomiarze prędkości obrotowej często wykorzystuje się metodę impulsową: element wirujący (np. tarcza z zębami, otworami lub znacznikami) powoduje okresowe pojawianie się i zanikanie "znacznika" przed czujnikiem, a układ pomiarowy zlicza impulsy w czasie lub mierzy ich częstotliwość.
Odpowiedź "indukcyjny" pasuje do warunku, że mierzony obiekt jest metalowy. Czujnik indukcyjny działa bezkontaktowo i wykrywa metal dzięki polu elektromagnetycznemu oraz prądom wirowym w metalu. Obrót tarczy powoduje cykliczną zmianę warunków detekcji, co daje sygnał impulsowy wygodny do podania na wejście licznika (np. w sterowniku PLC) i wyznaczenia prędkości obrotowej.
Odpowiedź "rezystancyjny" jest nieadekwatna, bo czujniki rezystancyjne (w sensie elementów oporowych, np. potencjometrów) są najczęściej stosowane do pomiaru położenia/przemieszczenia i zwykle wymagają sprzężenia mechanicznego lub innej konfiguracji niż bezkontaktowa detekcja metalowej tarczy do zliczania obrotów.
Odpowiedź "stroboskopowy" dotyczy metody optycznej polegającej na "zamrażaniu" obrazu przez błyski o regulowanej częstotliwości. Może służyć do oceny obrotów, ale jest to inna metoda (pomiar optyczny), zwykle nieopisana tu jako zastosowany czujnik do detekcji metalowej tarczy w typowym układzie automatyki z sygnałem impulsowym.
Odpowiedź "ultradźwiękowy" jest typowa do pomiaru odległości/obecności obiektów różnego typu, ale w praktyce pomiar obrotów tarczy metalowej realizuje się prościej i pewniej czujnikiem indukcyjnym (jeżeli kluczowe jest wykrycie metalu), a ultradźwięki mogą być wrażliwe na geometrię, kąt, turbulencje i warunki środowiskowe.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści/rysunku wyraźnie podkreślono, że element jest metalowy i chodzi o detekcję jego przejść przed czujnikiem, najczęstszym wyborem jest czujnik indukcyjny.
