W układzie rodzajowym koszty grupuje się według rodzaju poniesionego nakładu (np. wynagrodzenia, usługi obce), a nie według miejsca powstania czy celu. Jedną z grup są pozostałe koszty rodzajowe, czyli takie, które nie mieszczą się w podstawowych, wyodrębnionych kategoriach (np. nie są wynagrodzeniami ani typowymi usługami obcymi).
Koszty krajowych podróży służbowych (delegacji) są klasycznym przykładem kosztów ujmowanych jako pozostałe koszty rodzajowe, ponieważ dotyczą organizacji i rozliczenia wyjazdu służbowego pracownika (np. diety, przejazdy, noclegi) i w praktyce często są wykazywane w tej właśnie grupie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Ekwiwalenty za niewykorzystane urlopy są bezpośrednio związane z wynagrodzeniem/świadczeniami pracowniczymi. Mechanicznie "dotyczą pracownika", ale merytorycznie należą do kosztów osobowych, a nie do pozostałych kosztów.
- Koszty szkolenia pracowników (w tym z zakresu bezpieczeństwa pracy) są zwykle ujmowane jako koszty usług obcych lub innych wyodrębnionych pozycji zależnie od przyjętej ewidencji, bo są to wydatki na usługę szkoleniową.
- Dopłaty do biletów na dojazdy i do kwater prywatnych również mają charakter świadczeń na rzecz pracowników, więc najczęściej klasyfikuje się je w kosztach pracowniczych, a nie jako pozostałe koszty rodzajowe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się delegacje lub rozliczenia podróży służbowych, rozważ "pozostałe koszty rodzajowe". Gdy pojawiają się urlopy, dopłaty i ekwiwalenty, zwykle jest to obszar kosztów osobowych.
