Zadanie sprawdza umiejętność skalowania receptury, czyli zachowania stałej proporcji składników po zwiększeniu ilości produktu bazowego (tu: makaronu). W gastronomii jest to codzienna czynność: gdy zmienia się liczba porcji lub wielkość wsadu, ilości surowców muszą rosnąć w tej samej skali.
Najpierw porządkujemy dane:
- 600 g makaronu → 150 g ugotowanej wieprzowiny
- 3 kg makaronu → ? g ugotowanej wieprzowiny
Kluczowy krok to ujednolicenie jednostek. 3 kg = 3000 g. Teraz widzimy, jak bardzo wzrosła ilość makaronu:
3000 g / 600 g = 5, czyli makaronu jest pięć razy więcej.
W proporcjonalnym skalowaniu oznacza to, że ilość mięsa także musi być pięć razy większa:
150 g × 5 = 750 g
Na koniec zamieniamy na kilogramy, bo odpowiedzi są w kg:
Dlatego poprawna jest odpowiedź "0,75 kg".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "0,60 kg" (600 g) sugeruje zbyt małe zwiększenie ilości mięsa; odpowiadałoby innemu stosunkowi mięsa do makaronu niż w podanej recepturze.
- "0,45 kg" (450 g) zwykle wynika z błędu w doborze mnożnika lub pominięcia przeliczenia 3 kg na 3000 g.
- "0,90 kg" (900 g) to zawyżenie, często efekt zaokrąglania "w górę" bez obliczeń albo mylenia krotności (np. przyjęcia 6 zamiast 5).
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu zadaniach najpierw policz krotność (ile razy wzrosła ilość produktu), a dopiero potem przemnóż składnik. To ogranicza błędy i przyspiesza rachunek.