KWALIFIKACJA MED4 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 19.
Do przeprowadzenia badania przy użyciu testu Wortha należy użyć
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Test Wortha rozdziela bodźce dla każdego oka za pomocą barw. Dlatego stosuje się okulary czerwono‑zielone: jedno oko ogląda bodźce "czerwone", drugie "zielone", a bodziec biały jest widziany przez oba. Umożliwia to ocenę fuzji, supresji lub dwojenia.

Pełne wyjaśnienie:

Test czteropunktowy Wortha służy do oceny widzenia obuocznego oraz do wykrywania zjawisk takich jak fuzja, supresja (tłumienie obrazu jednego oka) i diplopia (dwojenie). Jego zasada opiera się na separacji bodźców kierowanych do prawego i lewego oka.

W praktyce separację uzyskuje się przez zastosowanie okularów czerwono‑zielonych. Każde oko patrzy przez filtr o innym kolorze, co sprawia, że część bodźców jest dla niego "widoczna", a część wygaszana. Dzięki temu odpowiedź pacjenta (ile i jakich punktów widzi) pozwala wnioskować o jakości współpracy obu oczu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "czerwonego filtru" – pojedynczy filtr nie zapewnia rozdzielenia informacji między dwa oczy. Test wymaga różnicowania percepcji dla każdego oka osobno, a to realizuje para filtrów w okularach.
  • "zielonego filtru" – analogicznie, sam filtr zielony nie zapewnia separacji bodźców pomiędzy oczy; nie daje też pełnej interpretacji odpowiedzi pacjenta w standardowej procedurze testu.
  • "okularów polaryzacyjnych" – polaryzacja jest wykorzystywana w innych metodach oceny widzenia obuocznego (np. w testach stereopsji zależnych od polaryzacji), natomiast test Wortha klasycznie opiera się na filtrach barwnych (czerwono‑zielonych).

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się test, w którym bodźce są rozdzielane na "czerwone" i "zielone", niemal zawsze chodzi o okulary czerwono‑zielone (anaglifowe). Gdy mowa o "polaryzacji", częściej dotyczy to testów stereoskopii opartych o filtry polaryzacyjne.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To badanie widzenia obuocznego, w którym pacjent ocenia świecące punkty oglądane przez filtry barwne. Na podstawie liczby i koloru widzianych punktów wnioskuje się o fuzji, supresji lub diplopii, co jest przydatne m.in. w diagnostyce zeza.
Stosuje się okulary czerwono‑zielone (anaglifowe), które rozdzielają bodźce barwne między oczy. Dzięki temu można sprawdzić, czy oba oczy uczestniczą w widzeniu, czy jedno oko jest tłumione oraz czy występuje dwojenie.
Filtry barwne pozwalają "odseparować" informacje docierające do każdego oka: jedno oko ma przewagę dla bodźców czerwonych, drugie dla zielonych, a bodziec biały może być widziany przez oba. Taki układ ułatwia interpretację odpowiedzi pacjenta w kierunku fuzji lub supresji.
Nie. Pojedynczy filtr nie daje standardowej separacji bodźców między dwa oczy, bo nie różnicuje ich percepcji w sposób kontrolowany. W klasycznym teście potrzebna jest para filtrów w okularach czerwono‑zielonych, aby każde oko miało inne warunki obserwacji.
Wykonuje się go przy ocenie widzenia obuocznego, np. u pacjentów z podejrzeniem zeza, przy kontroli supresji, w diagnostyce dolegliwości typu dwojenie oraz w monitorowaniu efektów terapii ortoptycznej. Jest to test przesiewowy i kontrolny w ocenie sensorycznej.
Supresja to tłumienie informacji z jednego oka przez układ wzrokowy, aby uniknąć dwojenia lub dezorientacji. W teście Wortha może się ujawnić jako brak widzenia części punktów należących do oka "tłumionego" (pacjent nie zgłasza wszystkich bodźców oczekiwanych przy prawidłowej fuzji).
Okulary polaryzacyjne kojarzą się głównie z testami stereopsji i metodami, które rozdzielają obraz przez polaryzację, a nie przez barwę. Test Wortha jest klasycznie testem barwnym (czerwono‑zielonym), dlatego polaryzacja nie jest standardowym narzędziem do jego wykonania.
Diplopia (dwojenie) jest podejrzewana, gdy pacjent zgłasza widzenie większej liczby punktów niż przewiduje prawidłowa fuzja, co wskazuje, że obrazy z obu oczu nie są scalane. Interpretacja zależy od warunków badania i odpowiedzi pacjenta, dlatego ważna jest poprawna procedura i dopytanie o kolory.
Najczęściej myli się rodzaj okularów (np. sięga po polaryzacyjne zamiast czerwono‑zielonych), stosuje się pojedynczy filtr zamiast pary, nie kontroluje się prawidłowego założenia filtrów na odpowiednie oko albo nie doprecyzowuje się pacjentowi, by zgłaszał liczbę i kolory punktów.
Pomaga skojarzenie: "Wortha = barwy". Jeśli w teście rozdzielasz bodźce na czerwone i zielone, potrzebujesz okularów czerwono‑zielonych (anaglifowych). Gdy pojawia się hasło "polaryzacja", myśl raczej o stereotestach wykorzystujących filtry polaryzacyjne.
info

Około 59% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Według specjalistów z branży: "Test Wortha rozdziela bodźce dla każdego oka za pomocą barw."

Źródła:

  • Scheiman M., Wick B., "Clinical Management of Binocular Vision: Heterophoric, Accommodative, and Eye Movement Disorders", 4th edition, rozdział dotyczący oceny stanu sensorycznego i testów widzenia obuocznego (m.in. Worth 4-dot).
  • von Noorden G.K., Campos E.C., "Binocular Vision and Ocular Motility: Theory and Management of Strabismus", rozdział/sekcja o badaniach sensorycznych w zezie (opis Worth four-dot test i filtrów czerwono-zielonych).
  • American Academy of Ophthalmology, BCSC (Basic and Clinical Science Course): "Pediatric Ophthalmology and Strabismus", sekcja dotycząca badania widzenia obuocznego i testów sensorycznych (Worth 4-dot test).

Materiały:

  • Podręczniki z ortoptyki i diagnostyki widzenia obuocznego (rozdziały o testach sensorycznych)
  • Materiały szkoleniowe z praktycznego wykonywania testu czteropunktowego Wortha
  • Rozdziały z okulistyki dziecięcej i strabologii o ocenie supresji, diplopii i fuzji

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego