W takich zadaniach poprawną konfigurację stycznika wyznacza się przez zliczenie wszystkich zestyków, które na schemacie są przypisane do danego aparatu (tu: Q19), z rozróżnieniem na:
- styki główne (mocy) – w układzie trójfazowym standardowo występują 3 styki NO (zamykane po zadziałaniu stycznika),
- styki pomocnicze – wykorzystywane w obwodzie sterowania do realizacji logiki pracy układu (np. samopodtrzymanie, blokada wzajemna, sygnalizacja stanu).
Odpowiedź "3NO + 1NO + 2NC" jest zgodna z interpretacją, że stycznik musi zapewnić 3 tory mocy NO oraz dodatkowo w sterowaniu 1 styk NO i 2 styki NC. Taki zestaw pozwala jednocześnie załączać obciążenie oraz realizować funkcje pomocnicze wynikające z połączeń sterowniczych.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo prowadzą do niezgodności z wymaganiami schematu:
- "3NC + 2NO + 1NC" – sugeruje obecność 3 styków głównych NC, co jest sprzeczne z typowym sposobem załączania torów mocy stycznikiem (w praktyce tory mocy dla załączania obciążenia są NO).
- "3NC + 1NO + 2NC" – analogicznie błędnie zakłada 3 styki główne NC i dodatkowo nie daje właściwej proporcji styków NO/NC dla funkcji sterowania.
- "3NO + 2NO + 1NC" – choć zawiera 3 styki NO dla toru mocy, ma zbyt mało styków NC w obwodzie sterowania (brak jednego NC), co uniemożliwia odtworzenie przewidzianych na schemacie funkcji (np. blokady/odcięcia).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze przechodź schemat "gałąź po gałęzi" i zaznaczaj, czy dany zestyk jest NO czy NC oraz czy dotyczy toru mocy czy sterowania. To ogranicza pomyłki wynikające z intuicyjnego doboru aparatu "na oko".
