KWALIFIKACJA BUD12 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 7.
Do sporządzenia zaprawy cementowo-wapiennej odmiany E zaplanowano użycie 100 dm3 cementu. Korzystając z informacji zawartych w tabeli określ, ile pozostałych składników należy przygotować do jej wykonania.
Ilustracja przedstawia tabelę z proporcjami składników zapraw murarskich, które są mierzone objętościowo.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozwiązanie polega na odczytaniu z tabeli proporcji zaprawy cementowo-wapiennej odmiany E (ile wapna i piasku przypada na określoną ilość cementu), a następnie przeskalowaniu ich do 100 dm3 cementu. Po zachowaniu tych samych proporcji otrzymuje się 50 dm3 wapna i 400 dm3 piasku.

Pełne wyjaśnienie:

W tym typie zadania kluczowa jest umiejętność pracy z tabelą receptur oraz poprawne skalowanie proporcji. Tabela (dołączona do zadania) określa, jakie ilości składników zaprawy cementowo-wapiennej danej odmiany przypadają na ustaloną ilość cementu (najczęściej w częściach objętościowych lub wprost w dm3).

Jak postąpić krok po kroku:

  1. Odszukaj w tabeli wiersz dotyczący zaprawy cementowo-wapiennej odmiany E.
  2. Sprawdź, jaka ilość wapna i jaka ilość piasku odpowiada przyjętej w tabeli ilości cementu (np. na 1 część, na 10 dm3 lub na 100 dm3 – zależnie od konstrukcji tabeli).
  3. Wyznacz współczynnik skali, czyli ile razy należy zwiększyć/zmniejszyć wartości z tabeli, aby uzyskać wariant z 100 dm3 cementu.
  4. Pomnóż przez ten sam współczynnik skali każdy składnik (wapno i piasek). Proporcji nie wolno zmieniać wybiórczo.

Odpowiedź "50 dm3 wapna i 400 dm3 piasku" jest zgodna z proporcjami odczytanymi z tabeli po ich przeliczeniu na 100 dm3 cementu.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?

  • Warianty z 50 dm3 piasku oznaczają skrajnie zaniżoną ilość kruszywa względem cementu, co nie odpowiada typowym recepturom z tabel technologicznych i wynika zwykle z pomylenia kolumn lub z błędnego odczytu.
  • Wariant "50 dm3 wapna i 200 dm3 piasku" wskazuje na niepoprawne skalowanie (np. przeliczenie tylko jednego składnika albo użycie złego współczynnika).
  • Warianty z 400 dm3 wapna są typowym skutkiem zamiany kolumn "wapno" i "piasek" lub błędnego przypisania liczby do składnika.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy po przeliczeniu zachowałeś te same proporcje względem cementu. Jeśli jeden składnik przeliczasz przez 2, to wszystkie pozostałe również muszą być przeliczone przez 2.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To zaprawa, w której spoiwem jest mieszanina cementu i wapna, a kruszywem zwykle piasek. Cement daje wytrzymałość, a wapno poprawia urabialność i plastyczność. W praktyce stosuje się ją m.in. do murowania i niektórych tynków, zgodnie z recepturą.
Najpierw znajdź w tabeli wiersz z oznaczeniem odmiany E. Następnie odczytaj, jakie ilości wapna i piasku przypisano do określonej ilości cementu (np. na 1 część albo na podaną objętość). To te liczby są bazą do dalszego przeliczenia.
Ustal, dla jakiej ilości cementu podano wartości w tabeli, a potem policz współczynnik skali do 100 dm3. Na końcu pomnóż przez ten sam współczynnik wszystkie pozostałe składniki (wapno i piasek). Proporcje muszą pozostać niezmienne.
W praktyce na budowie składniki zapraw często odmierza się objętościowo (np. wiadrami), bo jest to szybkie i wygodne. Dlatego w zadaniach egzaminacyjnych pojawiają się dm3 i tabelaryczne receptury w częściach objętościowych, wymagające skalowania.
Najczęstsze błędy to: przeliczenie tylko jednego składnika, użycie złego współczynnika (np. zamiast pomnożyć, dzieli się), oraz zamiana kolumn wapno–piasek. Warto po obliczeniu sprawdzić "czy wszystko zmieniło się tyle samo razy" względem cementu.
W dużej części liczy się umiejętność pracy z tabelą i proporcjami. Jednak podstawowa wiedza technologiczna pomaga ocenić, czy wynik jest sensowny (np. że piasku zwykle jest więcej niż spoiw). Dzięki temu łatwiej wychwycić pomyłkę w odczycie lub przeliczeniu.
"Odmiana" to wariant receptury lub klasa zaprawy przyjęta w danym zestawieniu (np. różne udziały cementu, wapna i piasku). Różne odmiany mają inne właściwości użytkowe, dlatego w zadaniu trzeba wybrać dokładnie tę odmianę, o którą pytano.
Zawsze wtedy, gdy treść mówi "korzystając z informacji w tabeli" albo gdy bez niej nie da się ustalić proporcji. W takich zadaniach tabela jest źródłem danych, a Twoim zadaniem jest poprawny odczyt i przeliczenie. Pomijanie tabeli zwykle kończy się strzelaniem.
Porównaj relacje składników: czy po przeliczeniu zachowałeś te same proporcje co w tabeli oraz czy żaden składnik nie został "przeliczony inaczej". Dodatkowo oceń logicznie: w typowych zaprawach kruszywo (piasek) jest ilościowo większe niż spoiwa.
Ćwicz odczytywanie receptur z tabel oraz szybkie przeliczanie proporcji na inną ilość cementu. Zrób zestaw kilku zadań "na skalowanie" (np. na 50, 100, 150 dm3) i naucz się stałej procedury: odczyt → współczynnik → przemnożenie wszystkich składników → kontrola sensowności.
info

Statystycznie 52% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Według specjalistów z branży: "Rozwiązanie polega na odczytaniu z tabeli proporcji zaprawy cementowo-wapiennej odmiany E (ile wapna i piasku przypada na określoną ilość cementu), a następnie przeskalowaniu ich do 100 dm3 cementu."

Źródła:

  • PN-EN 998-2:2016-12, "Wymagania dotyczące zapraw do murów — Część 2: Zaprawa murarska"
  • PN-EN 459-1 (aktualna wersja), "Wapno budowlane — Część 1: Definicje, wymagania i kryteria zgodności"

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii robót murarskich i tynkarskich (dział: zaprawy budowlane)
  • Karty technologiczne zapraw i receptury stosowane w praktyce szkolnej/budowlanej
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z przeliczania proporcji zapraw

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego