W zapisie "1:2:4" dla mieszanki betonowej chodzi o proporcję objętościową składników stałych. W praktyce budowlanej taki zapis jest najczęściej rozumiany jako kolejno:
- 1 część cementu (spoiwo),
- 2 części piasku (kruszywo drobne),
- 4 części żwiru (kruszywo grube).
Odpowiedź "1 część cementu, 2 części piasku i 4 części żwiru" jest poprawna, bo zachowuje typową kolejność i wskazuje właściwe grupy materiałów: spoiwo + kruszywo drobne + kruszywo grube.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów egzaminacyjnych:
- Warianty zawierające wodę w proporcji 1:2:4 są mylące, ponieważ woda jest składnikiem betonu, ale jej ilość dobiera się zwykle osobno (np. do konsystencji i wymaganego stosunku woda/cement), a nie jako stały element proporcji 1:2:4 składników stałych.
- Wariant "1 część piasku, 2 części żwiru i 4 części cementu" odwraca logikę recepty: cement w takiej proporcji byłby nienaturalnie "największym" składnikiem objętościowo, co nie odpowiada typowemu rozumieniu zapisu 1:2:4.
- Wariant "1 część żwiru, 2 części cementu i 4 części wody" miesza role składników (spoiwo/kruszywo/woda) i nie przedstawia poprawnej recepty.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj, że w prostych receptach objętościowych najpierw podaje się cement, potem kruszywo drobne, a na końcu kruszywo grube. Woda jest dobierana osobno i nie jest "częścią" proporcji 1:2:4 w tym ujęciu.
