W typowym układzie sterowania silnikiem z użyciem stycznika, po naciśnięciu przycisku rozruchu (styk NO) cewka stycznika zostaje zasilona, stycznik załącza obwód mocy i jednocześnie zamyka swój styk pomocniczy NO K1(13-14). Ten styk jest połączony równolegle do przycisku START i realizuje samopodtrzymanie, czyli podtrzymanie zasilania cewki po puszczeniu przycisku.
Kluczowa informacja diagnostyczna pochodzi z pomiarów ciągłości połączeń. Wartość 0 Ω oznacza, że przewód/połączenie jest ciągłe, natomiast symbol ∞ oznacza przerwę (brak ciągłości).
Wynik S1:22 – K1:13 = ∞ wskazuje, że pomiędzy punktem za przyciskiem STOP (S1:22) a początkiem gałęzi samopodtrzymania (K1:13) nie ma połączenia. Skutek jest charakterystyczny: naciśnięcie START może chwilowo zasilić cewkę przez swoją gałąź, ale po zwolnieniu START prąd nie ma jak popłynąć przez styk K1(13-14), bo ta gałąź nie dostaje zasilania od strony S1. Układ nie "trzyma" i stycznik odpadnie.
Dlaczego pozostałe diagnozy są błędne?
- "Uszkodzenie przycisku zwiernego S2." – styk NO w spoczynku ma naturalnie przerwę, więc pomiar na jego zaciskach może dawać ∞ bez oznaczania awarii. Dodatkowo w tabeli są pomiary wskazujące, że połączenia do S2 są wykonane.
- "Uszkodzenie przycisku rozwiernego S1." – styk NC w spoczynku powinien mieć 0 Ω i taki wynik jest zgodny z poprawnym działaniem (ciągłość między S1:21 i S1:22).
- "Brak połączenia przycisku zwiernego z cewką stycznika." – pomiary ciągłości w torze od wyjścia S2 do A1 wskazują ciągłość, więc problem nie leży w tym odcinku, tylko w zasileniu gałęzi samopodtrzymania.
Wniosek: usterka powoduje brak samopodtrzymania (przerwa w przewodzie/połączeniu zasilającym styk pomocniczy K1 równoległy do START).
