KWALIFIKACJA EKA7 - CZERWIEC 2016

PYTANIE NR 6.
Do wyceny rozchodu materiałów przedsiębiorstwo stosuje metodę FIFO. 19 maja przyjęto do magazynu 200 metrów materiału po 6,00 zł za 1 metr, 20 maja przyjęto do magazynu 500 metrów materiału po 7,00 zł za 1 metr, 25 maja wydano do produkcji 400 metrów materiału. Wartość zapasu końcowego materiałów w magazynie na koniec miesiąca wynosi
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Metoda FIFO oznacza, że do rozchodu przyjmuje się najstarsze partie. Wydanie 400 m rozlicza się jako 200 m × 6 zł oraz 200 m × 7 zł. W magazynie zostaje 300 m z drugiej dostawy, wycenione po 7 zł.
Stąd zapas końcowy = 300 m × 7 zł = 2 100 zł.

Pełne wyjaśnienie:

W metodzie FIFO (pierwsze weszło, pierwsze wyszło) rozchód materiałów wycenia się według cen najwcześniej przyjętych partii. Dlatego w pierwszej kolejności "schodzi" dostawa z 19 maja, a dopiero potem dostawa z 20 maja.

Krok 1: Ustalenie partii przyjęć
19.05: 200 m po 6,00 zł
20.05: 500 m po 7,00 zł

Krok 2: Rozliczenie wydania 25.05 (400 m) wg FIFO

  • Najpierw wydaje się całe 200 m z partii po 6 zł: 200 × 6 = 1 200 zł.
  • Pozostaje do wydania jeszcze 200 m (bo 400 − 200 = 200), więc bierze się je z następnej partii po 7 zł: 200 × 7 = 1 400 zł.

Łączna wartość rozchodu wynosi 1 200 zł + 1 400 zł = 2 600 zł. To jednak nie jest odpowiedź, ponieważ pytanie dotyczy wartości zapasu końcowego, a nie wartości wydania.

Krok 3: Ustalenie zapasu końcowego
Z partii 20.05 było 500 m po 7 zł, a wydano z niej 200 m, więc zostaje 300 m. Ponieważ to jedyna pozostała partia, zapas końcowy wycenia się jako 300 × 7 = 2 100 zł.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "2 400,00 zł" nie wynika z żadnego poprawnego stanu ilościowego po wydaniu 400 m w FIFO.
  • "2 600,00 zł" odpowiada wartości rozchodu (wydania) w FIFO, a nie wartości zapasu końcowego.
  • "2 800,00 zł" sugeruje błędną wycenę pozostałości lub pomylenie ilości/partii (np. przyjęcie innej kolejności lub nieprawidłowe odjęcie metrów).

W zadaniach egzaminacyjnych warto zawsze dopisać dwa wyniki: wartość rozchodu oraz wartość pozostałości, a na końcu sprawdzić, o który z nich pyta treść.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
FIFO (First In, First Out) to metoda, w której rozchód materiałów wycenia się według cen najstarszych partii przyjętych do magazynu. Oznacza to, że w pierwszej kolejności "wydajesz" to, co zostało kupione najwcześniej, a dopiero później nowsze dostawy.
Najpierw rozlicz wydanie z najstarszych partii, odejmując ilości w kolejności przyjęcia. Następnie ustal, ile zostało w każdej partii po wydaniu, i wyceń pozostałość ceną danej partii. Suma wartości pozostałych partii to zapas końcowy.
Tak działa założenie metody: "pierwsze weszło, pierwsze wyszło". W rachunkowości ma to odzwierciedlać naturalny przepływ zapasów (np. starsze materiały zużywa się wcześniej) oraz ułatwia przypisanie kosztów do okresu.
Może być poprawny, ale zwykle jako wartość rozchodu (wartość materiałów wydanych), a nie jako zapas końcowy. W zadaniach FIFO często pojawiają się dwa sensowne wyniki: koszt wydania i wartość pozostałości, dlatego trzeba czytać, o co pyta polecenie.
Najczęściej: mylenie FIFO z LIFO lub średnią ważoną, liczenie wartości wydania zamiast zapasu końcowego, pomijanie faktu, że wydanie "zjada" najpierw starszą partię, oraz błędy w odejmowaniu ilości z poszczególnych dostaw.
Oznacza to, że gdy wydajesz określoną ilość z magazynu, przypisujesz jej ceny z najwcześniej przyjętej partii. Dopiero gdy ta partia się wyczerpie, "przechodzisz" na następną dostawę. Nie mieszasz cen w jednej partii wydania.
Najczęściej w okresie rosnących cen. W FIFO w koszty rozchodu trafiają starsze, tańsze partie, a w magazynie zostają nowsze, droższe. To powoduje wyższą wycenę zapasu końcowego niż np. w metodzie, która szybciej "zużywa" droższe partie.
Wykonaj kontrolę ilościową: suma przyjęć minus wydanie musi równać się ilości zapasu końcowego. Potem kontrolę wartościową: sprawdź, czy zapas końcowy jest wyceniony tylko cenami partii, które faktycznie pozostały po wydaniu. To szybko wyłapuje pomyłki.
Tak. Metoda FIFO jest jedną z dopuszczalnych metod wyceny rozchodu i zapasów w polskiej rachunkowości. W praktyce wybór metody powinien być stosowany konsekwentnie i wynikać z przyjętych zasad (polityki) rachunkowości jednostki.
Ćwicz schemat: partie przyjęć → rozliczenie wydania → pozostałość → wycena zapasu. Rób notatkę tabelaryczną z datą, ilością i ceną. Rozwiązuj też analogiczne zadania dla LIFO i średniej ważonej, aby nie przenosić błędnie reguł między metodami.
info

Statystycznie 46% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "Metoda FIFO oznacza, że do rozchodu przyjmuje się najstarsze partie."

Źródła:

  • Ustawa o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r., art. 34 ust. 2, tekst jednolity: Dz.U. 2023 poz. 120

Materiały:

  • Ustawa o rachunkowości – zagadnienia dotyczące wyceny zapasów
  • Podręczniki i zbiory zadań z rachunkowości finansowej (FIFO/LIFO/średnia)
  • Materiały dydaktyczne o ewidencji magazynowej i rozliczaniu partii dostaw

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego