W metodzie obwiedniowej (zwanej też generacyjną) kształt zarysu zęba nie jest "odwzorowywany" bezpośrednio kształtem ostrzy narzędzia, lecz powstaje w wyniku skojarzonego ruchu narzędzia i koła (toczenia/obwiedni). W praktyce przemysłowej do takiego wytwarzania uzębień bardzo często stosuje się frez ślimakowy modułowy (hob), którego geometria i dobór parametrów są powiązane m.in. z modułem uzębienia.
Odpowiedź "ślimakowy modułowy" jest poprawna, bo właśnie ten typ frezu jest charakterystyczny dla frezowania obwiedniowego kół zębatych: narzędzie pracuje jak ślimak, a zarys zęba jest generowany przez ruchy robocze i podziałowe.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ:
- "krążkowy zataczany" – nazwa może sugerować ruch zataczania, ale taki frez nie jest typowym narzędziem do standardowego frezowania obwiedniowego uzębień w rozumieniu doboru hoba modułowego.
- "tarczowy trójstronny" – jest stosowany głównie do nacinania rowków i obróbki powierzchni bocznych (np. rowki wpustowe), a nie do generacyjnego tworzenia zarysu zęba.
- "walcowo-czołowy" – służy przede wszystkim do frezowania płaszczyzn, stopni i kieszeni; nie jest narzędziem właściwym do obwiedniowego nacinania uzębień.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się sformułowanie "metoda obwiedniowa" przy kołach zębatych, w pierwszej kolejności kojarz ją z frezem ślimakowym (hobem) oraz zasadą generowania, a nie z frezami tarczowymi do rowków.
