Całkowity koszt wykonania jednego materaca w takim zadaniu liczy się jako suma kosztów bezpośrednich wynikających z danych o zużyciu materiałów i czasie pracy. W praktyce (i na egzaminie) kluczowe jest, aby nie pominąć żadnego składnika oraz poprawnie użyć cen jednostkowych z tabeli.
1) Koszt materiałów
W treści podano zużycie: 4,5 m tkaniny dekoracyjnej oraz 1 płyta pianki poliuretanowej (100 mm). Z tabeli należy odczytać cenę jednostkową tkaniny (zwykle za 1 metr) i cenę jednostkową pianki (zwykle za 1 płytę lub za format określony w tabeli). Następnie oblicza się:
koszt tkaniny = 4,5 × cena za 1 m
koszt pianki = 1 × cena za 1 płytę
2) Koszt robocizny
Podano, że pracownik wykonuje materac w 1,5 godziny. Z tabeli odczytuje się stawkę roboczogodziny (lub inną stawkę czasu pracy wskazaną w tabeli) i liczy:
koszt robocizny = 1,5 × stawka za 1 godzinę
3) Suma i kontrola wyniku
Całkowity koszt to:
koszt całkowity = koszt tkaniny + koszt pianki + koszt robocizny
Wynik w tym zadaniu wynosi 218 zł. Warto wykonać kontrolę sensowności: wszystkie składniki są w tych samych jednostkach pieniężnych, a mnożenia odpowiadają jednostkom zużycia (metry, sztuki, godziny).
Dlaczego pozostałe kwoty są błędne?
- Wartości zaniżone często wynikają z pominięcia robocizny albo jednego materiału (np. doliczenia tylko tkaniny).
- Inny typ pomyłki to użycie ceny jednostkowej bez przemnożenia (np. wzięcie ceny 1 m zamiast 4,5 m).
- Zdarza się też błąd w czasie: potraktowanie 1,5 godz. jako 1 godz. lub 2 godz., co zmienia koszt pracy.
Na egzaminie pomagają dwa nawyki: zapisanie działań w trzech linijkach (tkanina, pianka, robocizna) oraz dopiero na końcu zaokrąglenie do pełnych złotych, jeśli jest wymagane.
