KWALIFIKACJA BUD11 - STYCZEŃ 2018 (test 2)

PYTANIE NR 38.
Do wykonania okładziny ściennej zużyto: 10 m2 płyt gipsowo-kartonowych, 20 m profili CD 60, 8 m profili CD 30 i 16 uchwytów ES. Ceny zużytych materiałów przedstawiono w tabeli. Ile wyniósł łączny koszt użytych materiałów?
Ilustracja przedstawia tabelę zatytułowaną "Ceny materiałów".
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Koszt oblicza się, mnożąc ilość każdej pozycji przez cenę jednostkową z tabeli i sumując wyniki.
Płyta g-k: 10 m² × 10,00 = 100,00 zł; profil CD 60: 20 m × 5,00 = 100,00 zł; profil CD 30: 8 m × 4,00 = 32,00 zł; uchwyt ES: 16 × 1,00 = 16,00 zł. Razem 248,00 zł.

Pełne wyjaśnienie:

Łączny koszt materiałów wyznacza się według prostego schematu: koszt pozycji = ilość × cena jednostkowa, a następnie sumuje się wszystkie koszty cząstkowe. Kluczowe jest dopasowanie jednostki miary z zestawienia zużycia do jednostki podanej w tabeli cen (m², m, szt.).

Obliczenia krok po kroku:

  • Płyta g-k: 10 m² × 10,00 zł/m² = 100,00 zł.
  • Profil CD 60: 20 m × 5,00 zł/m = 100,00 zł.
  • Profil CD 30: 8 m × 4,00 zł/m = 32,00 zł.
  • Uchwyt ES: 16 szt. × 1,00 zł/szt. = 16,00 zł.

Suma: 100,00 + 100,00 + 32,00 + 16,00 = 248,00 zł.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "216,00 zł" zwykle wynika z pominięcia jednej pozycji (najczęściej profilu CD 30 lub uchwytów ES) albo z policzenia tylko części materiałów.
  • "232,00 zł" często pojawia się po wykonaniu poprawnych obliczeń dla płyt i profili, ale z błędnym policzeniem drobnicy (np. zaniżona liczba uchwytów) lub z pomyłką w cenie jednostkowej.
  • "148,00 zł" wskazuje na poważny błąd w jednostkach (np. potraktowanie m² jak m), nieuwzględnienie większości pozycji lub błędne przemnożenie wartości.

Wskazówka egzaminacyjna: przed sumowaniem zrób krótką listę pozycji i odhaczaj je po przeliczeniu. To zmniejsza ryzyko pominięcia elementu oraz ułatwia kontrolę jednostek (m² vs m vs szt.).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Policz osobno każdą pozycję: ilość × cena jednostkowa, a potem zsumuj wyniki. Zwróć uwagę na jednostki: płyty zwykle są w m², profile w metrach, a akcesoria w sztukach. Na końcu sprawdź, czy żadnej pozycji nie pominąłeś.
Bo pomyłka jednostek automatycznie daje zły wynik. m² dotyczy powierzchni (np. płyty), m dotyczy długości (np. profile), a szt. liczby elementów (np. uchwyty). Ten sam materiał policzony w złej jednostce może zaniżyć lub zawyżyć koszt nawet o kilkadziesiąt procent.
Profil CD to metalowy profil nośny o przekroju zbliżonym do litery C, używany do budowy rusztu pod płyty gipsowo-kartonowe. W praktyce przenosi obciążenia okładziny i stanowi podstawę do mocowania płyt oraz akcesoriów montażowych.
Profil UD to profil obwodowy o przekroju zbliżonym do litery U, montowany przy ścianach/suficie jako obramowanie rusztu. Profil CD jest nośny, a UD pełni rolę prowadzącą/obrzeżną. Różnią się kształtem i funkcją, więc nie powinno się ich traktować jako zamienników w wycenie.
Najczęściej: pominięcie jednej pozycji z listy, pomylenie jednostek (m² z m), błędne przepisanie ceny z tabeli, lub złe mnożenie (np. 8 × 4 policzone jako 36). Pomaga liczenie w stałej kolejności i zapisywanie kosztów cząstkowych przed sumą.
Zwykle nie. Gdy ceny są podane z groszami (np. 10,00), wynik podaje się w tym samym formacie, najczęściej do 0,01 zł. Jeśli wszystkie ceny kończą się na ,00, suma też wyjdzie z ,00. Zaokrąglanie może być potrzebne tylko przy cenach typu 4,99.
Najprościej zrobić checklistę: płyty, profile, akcesoria. Po przeliczeniu każdej pozycji zaznacz ją (np. ptaszkiem) i dopiero wtedy przejdź do następnej. Na końcu porównaj liczbę przeliczonych pozycji z liczbą wierszy w tabeli cen i w zestawieniu zużycia.
Stosuj zapis kolumnowy: w jednej kolumnie koszty cząstkowe, w drugiej suma. Np. 100 + 100 + 32 + 16. To ogranicza błędy pamięci roboczej. Jeśli możesz, wykonaj krótką kontrolę: czy wynik jest "sensowny" (np. nie mniejszy niż koszt samych płyt).
W praktyce liczby odnoszą się do wymiaru profilu (najczęściej szerokości wyrażonej w milimetrach). Dzięki temu rozróżnia się profile o różnych gabarytach i przeznaczeniu. W wycenie ma to znaczenie, bo różne rozmiary mogą mieć różne ceny jednostkowe.
Ćwicz schemat: ilość × cena dla m², m i szt., a także przepisywanie danych z tabeli bez pomyłek. Rozwiązuj zadania z arkuszy próbnych, zapisuj kroki obliczeń i zawsze rób kontrolę: czy policzyłeś wszystkie pozycje oraz czy jednostki w obliczeniach pasują do tabeli.
info

Statystycznie 66% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do kosztorysowania robót budowlanych (działy: kalkulacja materiałów, przedmiar)
  • Materiały szkoleniowe z zakresu systemów suchej zabudowy (płyty g-k, profile, akcesoria)
  • Zestawy zadań egzaminacyjnych z obliczeń kosztów materiałów i robót wykończeniowych

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego