Oznaczenie ϕ16H7 informuje, że wymagany jest otwór o średnicy nominalnej 16 mm wykonany w polu tolerancji H7. Taki otwór ma być wykonany z określoną dokładnością, a często również z lepszą jakością powierzchni (mniejszą chropowatością) niż po typowym wierceniu.
Wiercenie jest zwykle operacją zgrubną: pozwala szybko wykonać otwór, ale ze względu na ugięcia narzędzia, bicie, odprowadzanie wiórów i prowadzenie w materiale, trudno jest uzyskać stabilnie dokładną tolerancję otworu w klasie wymaganej dla pasowań. Dlatego w praktyce technologicznej po wierceniu zostawia się niewielki naddatek i wykonuje obróbkę wykańczającą.
Właśnie do tego służy odpowiedź "rozwiertak": jest to narzędzie wieloostrzowe przeznaczone do rozwiercania, czyli dokładnego, wykańczającego powiększenia i wygładzenia wcześniej wykonanego otworu. Dzięki temu można osiągnąć wymiar w wymaganej tolerancji oraz poprawić jakość powierzchni w porównaniu z samym wierceniem.
Pozostałe narzędzia spotykane przy obróbce otworów bywają mylone z rozwiertakiem, ale nie spełniają tej samej funkcji w tym kontekście:
- Pogłębiacz służy głównie do wykonywania pogłębień (np. pod łby śrub) lub fazowania, a nie do uzyskiwania dokładnej tolerancji całej średnicy otworu na długości.
- Nawiertak wykorzystuje się do wykonywania nakiełków lub prowadzenia pod wiercenie, a nie do wykańczania średnicy w tolerancji H7.
- Gwintownik jest do wykonywania gwintów wewnętrznych; oznaczenie ϕ16H7 nie jest oznaczeniem gwintu, więc to narzędzie byłoby niewłaściwe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się tolerancja otworu (np. H7), myśl o operacji wykańczającej po wierceniu: rozwiercanie (rozwiertak) lub roztaczanie (w zależności od zadania i maszyny).
