W tekturze falistej rozróżnia się dwa podstawowe rodzaje warstw papieru:
- linery – warstwy płaskie, tworzące okładziny zewnętrzne oraz ewentualne przekładki między falami,
- flutingi – warstwy pofalowane (karbowane), które odpowiadają za sprężystość i odporność na zgniatanie.
Pytanie wymaga odczytania budowy tektury z rysunku (przekroju). Poprawna metoda jest zawsze taka sama:
- Patrzysz na przekrój od góry do dołu i zliczasz warstwy płaskie – to są linery.
- Następnie zliczasz warstwy pofalowane – to są flutingi.
- Sprawdzasz, czy liczby zliczonych warstw odpowiadają jednej z odpowiedzi.
Odpowiedź "4 linery, 3 flutingi" jest poprawna, ponieważ taki wynik otrzymuje się po zliczeniu wszystkich warstw widocznych w przekroju: czterech warstw płaskich oraz trzech pofalowanych. To odpowiada tekturze wielowarstwowej, gdzie fale są rozdzielone przekładkami z linerów.
Pozostałe propozycje są błędne typowo z następujących powodów:
- "3 linery, 4 flutingi" zwykle wynika z pomylenia jednej z warstw płaskich z pofalowaną albo "dopisywania" dodatkowej fali przez nieuwagę.
- "2 linery, 3 flutingi" to częsty błąd polegający na policzeniu tylko okładzin zewnętrznych i pominięciu linerów pośrednich (przekładek).
- "2 linery, 5 flutingów" jest mało prawdopodobne dla typowych przekrojów egzaminacyjnych i najczęściej oznacza, że zdający liczył powtórzenia pofalowania jako osobne warstwy zamiast rozpoznawać ciągłą warstwę flutingu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widzisz kilka "fal" oddzielonych warstwami płaskimi, to znaczy, że masz kilka flutingów, a liczba linerów bywa o 1 większa od liczby flutingów (okładziny + przekładki). Zawsze jednak licz warstwy, a nie sugeruj się samym "wrażeniem" z rysunku.
