Zaklejanie powierzchniowe wstęgi papieru to operacja wykończalnicza, w której na powierzchnię papieru nanosi się roztwór klejowy (sizing). Celem jest m.in. poprawa właściwości powierzchniowych: zmniejszenie chłonności, poprawa wytrzymałości powierzchni, ograniczenie pylenia oraz uzyskanie lepszej podatności na dalsze procesy.
Urządzeniem przeznaczonym do takiego nanoszenia kleju w ciągu maszyny papierniczej jest prasa klejarska. Konstrukcyjnie jest to węzeł, w którym wstęga przechodzi przez układ nanoszący i dozujący roztwór klejowy, tak aby uzyskać kontrolowaną ilość naniesienia na obie strony lub jedną stronę papieru.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych procesów wykończeniowych, które bywają mylone z zaklejaniem, bo również "poprawiają" powierzchnię, ale realizują inny mechanizm:
- Gładzik maszynowy służy do wygładzania (poprawy gładkości) poprzez docisk i tarcie, a nie do nanoszenia roztworu klejowego.
- Kalander wytłaczający jest odmianą kalandra, którego zadaniem jest kształtowanie/gładzenie i ewentualne wytłaczanie wzoru; to obróbka mechaniczna pod naciskiem, bez typowej aplikacji kleju do zaklejania.
- Powlekarka skrobakowa służy do powlekania, czyli nanoszenia warstwy powłokowej (najczęściej pigmentowo-spoiwowej) i jej dozowania skrobakiem. To inna operacja niż zaklejanie powierzchniowe: powlekanie buduje warstwę powłoki, a zaklejanie głównie modyfikuje właściwości przez wprowadzenie kleju w strefę powierzchniową.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się słowo "zaklejanie" lub "klej", szukaj urządzenia kojarzonego bezpośrednio z aplikacją roztworu klejowego (prasa klejarska), a nie z obróbką mechaniczną (kalandry/gładziki) ani z powlekaniem pigmentowym (powlekarki).
