Wytwarzanie wstęgi papieru na maszynie papierniczej przebiega w logicznej kolejności wynikającej z tego, w jaki sposób usuwa się wodę z zawiesiny włóknistej.
Formowanie wstęgi zachodzi w części sitowej (formującej). Z rozcieńczonej zawiesiny włókien, podanej na sito, tworzy się ciągła wstęga; następuje intensywne odwadnianie grawitacyjne i podciśnieniowe. To etap, w którym kształtuje się struktura arkusza (ułożenie włókien, równomierność, wstępna zwartość).
Następnie następuje prasowanie wstęgi w części prasowej. Celem jest mechaniczne zwiększenie suchości przez wyciskanie wody w szczelinach pras (z udziałem filców/pras). Ten krok jest kluczowy energetycznie: im lepsze odwadnianie w prasach, tym mniej energii trzeba później zużyć na odparowanie wody.
Ostatnim z trzech wymienionych głównych etapów jest suszenie wstęgi w części suszącej. Tutaj usuwa się wodę głównie przez odparowanie w kontakcie z ogrzewanymi cylindrami suszącymi oraz przepływem powietrza. Dopiero po uzyskaniu odpowiedniej suchości możliwe są dalsze operacje wykończeniowe (zależnie od asortymentu).
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują do pytania? Warianty z "rozcieńczaniem masy papierniczej", "mieleniem półproduktów włóknistych" lub "przygotowaniem masy papierniczej" odnoszą się do przygotowania masy (często przed maszyną), a nie do kolejnych operacji tworzenia wstęgi na maszynie. Z kolei "zaklejanie wstęgi" może być elementem wykończenia/chemicznej modyfikacji, ale nie stanowi podstawowego, uniwersalnego członu sekwencji formowanie–prasowanie–suszenie.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj zasadę: najpierw tworzymy wstęgę, potem wyciskamy wodę, na końcu ją odparowujemy. To odpowiada trzem głównym sekcjom maszyny papierniczej.
