W maszynie papierniczej wstęga papiernicza powstaje i jest prowadzona kolejno przez zespoły, które mają różne zadania technologiczne. Po uformowaniu wstęgi i wstępnym odwadnianiu następują etapy, których celem jest osiągnięcie wymaganej suchości i właściwości użytkowych papieru.
Suszenie wstęgi papierniczej to etap, w którym usuwa się wodę głównie przez odparowanie (a nie przez mechaniczne wyciskanie). W typowym układzie technologicznym jest to sekcja znajdująca się po części prasowej, ponieważ wcześniej większość wody usuwa się metodami odwadniania i prasowania, a dopiero potem ekonomicznie i technologicznie uzasadnione jest intensywne dosuszanie.
Na schematach maszyny papierniczej sekcję suszenia rozpoznaje się zwykle po przedstawieniu zespołu suszącego (np. szeregu elementów oznaczających suszenie/cylindry/ciąg suszący) oraz po jej położeniu w kolejności procesu. W tym zadaniu miejsce suszenia wstęgi zostało oznaczone cyfrą 3, więc to wskazanie jest prawidłowe.
Pozostałe numery są błędne, ponieważ odpowiadają innym strefom procesu: wcześniejsze oznaczenia na schematach odnoszą się zazwyczaj do formowania i odwadniania wstęgi lub do prasowania (gdzie dominuje mechaniczne usuwanie wody), a późniejsze mogą dotyczyć wykańczania (np. wygładzania/kalandrowania) i przygotowania do nawijania. Pomyłki wynikają najczęściej z mylenia odwadniania z suszeniem lub z automatycznego przenoszenia numeracji znanej z innych rysunków.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj różnicę funkcjonalną: prasa = wyciskanie wody, susznia = odparowanie wody. Przy zadaniach ze schematem zawsze sprawdzaj kolejność przebiegu wstęgi.
