W klasycznym ujęciu technologii surowców pochodzenia zwierzęcego surowcem rzeźnym zasadniczym jest tusza, czyli główna część ciała zwierzęcia uzyskana po uboju i obróbce poubojowej (w zakresie właściwym dla danego gatunku). To właśnie tusza jest podstawą dalszych działań: oceny, klasyfikacji, rozbioru na elementy handlowe oraz przetwórstwa.
Odpowiedź "tusza" jest poprawna, ponieważ w podziale na surowiec zasadniczy i uboczne to tusza stanowi materiał "główny", a inne składniki powstające przy uboju są traktowane jako towarzyszące.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do "surowców zasadniczych":
- "krew" – jest produktem pozyskiwanym przy uboju i może mieć zastosowanie technologiczne, ale nie stanowi zasadniczego surowca rzeźnego w rozumieniu podstawowego surowca do pozyskiwania mięsa.
- "skóra" – to surowiec cenny (np. dla przemysłu garbarskiego), lecz jest traktowany jako surowiec uboczny względem tuszy.
- "podroby" – mogą być przeznaczone do spożycia lub dalszego wykorzystania, jednak nadal są klasyfikowane jako część uboczna (towarzysząca) w odniesieniu do zasadniczego surowca, jakim jest tusza.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy "zasadniczego surowca rzeźnego", zwykle chodzi o materiał stanowiący podstawę produkcji mięsa i elementów handlowych, czyli o tuszę. Pozostałe składniki z uboju rozpatruje się jako surowce uboczne lub produkty towarzyszące, nawet jeśli są powszechnie wykorzystywane.
