Dobór opakowania dla sporządzanej postaci leku powinien wynikać z tego, jak opakowanie ma chronić produkt i czy będzie z nim kompatybilne. Kluczowe są czynniki, które realnie zmieniają ryzyko utraty jakości, skażenia lub pogorszenia stabilności preparatu.
Odpowiedź "Rodzaj substancji czynnej" wpływa na wybór opakowania, ponieważ substancje mogą różnić się wrażliwością na czynniki środowiskowe (np. wilgoć, tlen), mogą też wchodzić w interakcje z materiałem opakowania. To przekłada się na potrzebę zastosowania odpowiedniego materiału i zamknięcia.
Odpowiedź "Postać leku" również wpływa na opakowanie: inne wymagania ma maść lub krem (pojemnik, ochrona przed wysychaniem), inne roztwór lub zawiesina (butelka, możliwość wstrząsania, dozowanie), a jeszcze inne proszek (ochrona przed zawilgoceniem). Postać determinuje praktyczne użytkowanie i ochronę produktu.
Odpowiedź "Warunki przechowywania leku" są istotne, bo opakowanie musi wspierać utrzymanie jakości w określonych warunkach (np. szczelność, barierowość, ograniczenie parowania). Jeśli preparat ma być przechowywany w specyficznych warunkach, dobór opakowania musi to uwzględniać.
Odpowiedź "Kolor opakowania" w tej konstrukcji pytania traktowany jest jako cecha niebędąca podstawowym, merytorycznym kryterium doboru opakowania w porównaniu z cechami produktu i jego przechowywaniem. Na egzaminie warto jednak pamiętać, że zawsze należy myśleć funkcjonalnie: opakowanie dobiera się do wymagań preparatu, a nie do preferencji estetycznych.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o opakowania najpierw oceń "co może zepsuć lek" (wilgoć, tlen, temperatura, zanieczyszczenie), a dopiero potem wybieraj cechy opakowania, które temu przeciwdziałają.
