W zadaniach z diodą Zenera UZ zwykle pełni rolę stabilnego napięcia odniesienia. Rezystory R1 i R2 tworzą układ ustalający, jak duże ma być napięcie wyjściowe Uo względem tego odniesienia. W typowej konfiguracji (spotykanej m.in. jako dzielnik/układ ze sprzężeniem) zależność ma postać:
Uo = UZ · (R1 + R2) / R2
Podstawiamy dane z treści:
- Uo = 6 V
- UZ = 3 V
- R2 = 1 kΩ
Obliczamy wymagany stosunek:
6 V = 3 V · (R1 + R2) / R2
Dzielimy stronami przez 3 V:
2 = (R1 + R2) / R2 = R1/R2 + 1
Stąd:
R1/R2 = 1 ⇒ R1 = R2 = 1 kΩ
Dlatego odpowiedź "1 kΩ" jest poprawna.
Pozostałe propozycje nie spełniają warunku podwojenia napięcia: "3 kΩ" dałoby zbyt duży stosunek R1/R2 (a więc Uo większe niż 6 V), podobnie "6 kΩ" i "9 kΩ" prowadziłyby do jeszcze większego Uo. Typowy błąd to mylenie tej relacji z prostym dodawaniem spadków napięć w szeregu; tu kluczowy jest stosunek rezystancji, a nie ich suma sama w sobie.