Aby wyznaczyć maksymalny prąd płynący przez rezystor R0, trzeba zauważyć dwie własności obwodu:
- R0 jest połączony szeregowo z blokiem równoległym R1||R2, więc prąd przez R0 jest taki sam jak prąd całego obwodu.
- Rezystor R1 jest nastawny, czyli jego rezystancja może się zmieniać w zakresie od wartości minimalnej (w modelu idealnym 0 Ω) do wartości maksymalnej (tu 10 Ω).
Dla stałego napięcia zasilania U=100 V prąd całkowity wynosi I=U/Rcałk. Zatem aby prąd był największy, rezystancja zastępcza Rcałk musi być jak najmniejsza.
Rezystancja całkowita ma postać:
Rcałk = R0 + (R1||R2)
Połączenie równoległe ma rezystancję: (R1||R2) = (R1·R2)/(R1+R2), ale najprościej rozważyć przypadek skrajny. Gdy R1 ustawimy na minimum, czyli R1=0 Ω, gałąź z R1 stanowi zwarcie, a całe połączenie równoległe ma wtedy rezystancję 0 Ω (bo równoległe połączenie z 0 Ω daje 0 Ω).
Wtedy:
- (R1||R2)=0 Ω
- Rcałk = 20 Ω + 0 Ω = 20 Ω
- Imax = 100 V / 20 Ω = 5 A
Dlaczego pozostałe wartości są błędne? Odpowiedź "4 A" odpowiada sytuacji, gdy przyjmiemy R1=10 Ω: wtedy (10 Ω||10 Ω)=5 Ω i Rcałk=25 Ω, więc I=4 A, ale to nie jest wartość maksymalna. Odpowiedzi "3,3 A" i "2,5 A" odpowiadałyby jeszcze większej rezystancji całkowitej, a więc mniejszemu prądowi; wynikają zwykle z pomyłek w liczeniu rezystancji zastępczej lub z błędnego założenia, że R1 nie może zejść do wartości bliskiej 0 Ω.
