Drabinka sznurkowa (rehabilitacyjna) mocowana przy łóżku jest prostą pomocą, której głównym celem jest ułatwienie zmiany pozycji w obrębie łóżka. Osoba podopieczna może chwytać kolejne szczeble (pętle) i stopniowo podciągać tułów siłą kończyn górnych, dzięki czemu łatwiej przechodzi z leżenia do pozycji siedzącej. W praktyce wspiera to samodzielność, zmniejsza zależność od pomocy opiekuna i bywa elementem aktywizacji.
Odpowiedź "przemieszczania siedzącej osoby podopiecznej z łóżka na fotel" nie pasuje do funkcji drabinki, ponieważ transfer łóżko–fotel wymaga innych rozwiązań (asekuracji, technik transferowych, czasem sprzętu wspomagającego) i nie jest realizowany samą drabinką przyłóżkową.
Odpowiedź "pionizacji osoby podopiecznej z niedowładami kończyn dolnych" jest błędna, bo pionizacja dotyczy przejścia do pozycji stojącej (lub stopniowego obciążania kończyn dolnych). Drabinka przy łóżku nie zapewnia stabilnego wsparcia i kontroli postawy potrzebnej do bezpiecznego wstawania, szczególnie przy niedowładach.
Odpowiedź "utrzymywania kończyn osoby podopiecznej w określonym położeniu" opisuje pozycjonowanie. Do tego stosuje się np. wałki, kliny, poduszki, ortezy lub inne pomoce stabilizujące, a nie drabinkę służącą do chwytu i podciągania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się pomoc "zamocowana przy łóżku" i oparta o chwyt, najczęściej chodzi o czynności typu podciąganie się, obrót, siadanie, a nie o transfer lub pionizację.
