W analizie objętościowej (miareczkowej) ilość oznaczanej substancji wyznacza się na podstawie objętości roztworu mianowanego zużytego do reakcji zachodzącej w ściśle określonych warunkach. Gdy podstawą oznaczenia są reakcje zobojętniania (reakcje kwas–zasada), taki dział miareczkowania określa się jako alkacymetrię. W praktyce obejmuje to m.in. oznaczanie kwasów roztworami zasad lub oznaczanie zasad roztworami kwasów, z wykorzystaniem wskaźników lub pomiaru instrumentalnego (np. pH-metrii) do wyznaczenia punktu końcowego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "argentometrią" – odnosi się do miareczkowań, w których kluczową rolę odgrywają reakcje z udziałem jonów srebra (Ag+), typowo przy oznaczaniu jonów halogenkowych lub pseudohalogenkowych. To nie jest reakcja zobojętniania kwasu zasadą.
- "precypitometrią" – jest związana z miareczkowaniami strąceniowymi, gdzie podstawą oznaczenia jest powstawanie trudno rozpuszczalnego osadu. Reakcja strącania to inny mechanizm niż neutralizacja kwas–zasada.
- "grawimetrią" – to metoda analizy wagowej, w której wynik uzyskuje się przez ważenie (masę osadu lub produktu po odpowiednim przekształceniu). Nie jest to dział analizy objętościowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "zobojętnianie", "kwas", "zasada", "miareczkowanie kwasowo-zasadowe", najczęściej chodzi o alkacymetrię (metody kwas–zasada). Gdy widzisz "srebro" lub "Ag+" – kojarz z argentometrią, a "osad" i "strącanie" – z precypitometrią.
